قضاوت کنیم اما با احتیاط به زبان بیاوریم

در این‌که ما آدم‌ها دوست داریم مدام هم‌دیگر را قضاوت کنیم کوچک‌ترین شکی وجود ندارد. نگویید که شما دیگران را قضاوت نمی‌کنید. اصلا چنین چیزی امکان ندارد. هر کس بگوید این کار را انجام نمی‌دهد، یا دروغ می‌گوید و یا قادر است قضاوت‌های خودش را به زبان نیاورد. اگر باور ندارید که ما همیشه در حال قضاوت هستیم، فقط کافی است سری به شبکه‌های اجتماعی بزنید. یکی از اصلی‌ترین دلایلی که تصمیم گرفتم این روزها کمتر به سراغ پلتفرم‌های اجتماعی بروم، همین عادت قضاوت کردن است که بین کاربران این سرویس‌ها عادی شده است. هر کسی که معلوم نیست اصلا چه کسی هست و خودش چند مرده حلاج است، به خودش اجازه می‌دهد خیلی راحت هر چه دلش می‌خواهد در مورد دیگران بگوید. گرچه قضاوت هم جنبه مثبت دارد و هم منفی، اما آن‌چه بیشتر رواج دارد همان قضاوت منفی است.

البته این موضوع فقط به دنیای اینترنت محدود نمی‌شود. در همین رفت‌وآمدهای روزانه خودمان هم اگر دقت کنیم می‌بینیم که همیشه در حال قضاوت کردن منفی این و آن هستیم. مشکلی نیست. گفتم که قضاوت کردن بخشی از وجود ما آدم‌هاست. اما ایرادش این است که قضاوت‌های ما اغلب بر مبنای مشاهدات محدودی است که از دیگران داریم. بر همین اساس است که قضاوت‌های ما در اکثر اوقات غلط از آب در می‌آیند. مشکل جدی‌تر جایی است که تصمیم می‌گیریم همین قضاوت غلط را به زبان بیاوریم. در این مرحله انسان‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند. دسته اول کسانی هستند که قضاوت‌های غلط خود را مستقیما به شخص مورد نظر می‌گویند. این دسته از افراد قابل تحمل‌تر هستند، چون به هر حال با گفت‌وگوی مستقیم با شخص، کم‌کم می‌فهمد که اشتباه قضاوت کرده است یا اگر هم قضاوتش درست بوده حداقل آبروی آن شخص را نبرده است و حتی از آن بهتر باعث شده که ایراد شخص را تصحیح کند. اما دسته دوم کسانی هستند که قضاوت‌های ناقص خود را با دیگران به اشتراک می‌گذارند و سبب ایجاد یک جو فکری منفی نسبت به یک شخص خاص می‌شوند.

من می‌گویم اصلا چه کاری است؟ هر چقدر دل‌مان می‌خواهد دیگران را قضاوت کنیم، اما چه لزومی دارد که این افکار را بر زبان بیاوریم؟ بیاییم تا قبل از این‌که در مورد مشکل یک شخص مطمئن نشدیم، زبان‌مان را در دهان‌مان نچرخانیم؛ اگر هم مطمئن شدیم خیلی دوستانه موضوع را با خود شخص در میان بگذاریم. کار سختی نیست. به مرور عادت می‌کنیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *