زندگی

مشغول چه کاری هستی؟

نه، منظورم شغلت نیست! می‌گویم کلا چه کار می‌کنی؟ آدم‌ها در برابر این پرسش از دید من به سه دسته تقسیم می‌شوند. دسته اول کسانی هستند که سقوط می‌کنند. هر روز که از خواب بیدار می‌شوند از روز قبل‌شان پایین‌تر هستند، از همه نظر. انگار کلا یادشان رفته که جهت‌های دیگری هم در زندگی وجود دارد. فقط پایین را می‌شناسند و فقط پایین و پایین‌تر می‌روند.

دسته دوم کسانی هستند که زندگی ساکنی دارند. روح و روان‌شان را سکون در بر گرفته. هیچ تغییری نمی‌کنند. حتی مثل دسته اول هم نیستند که رو به افول باشند. فقط هستند. حضور این آدم‌ها معمولا هیچ نقشی در زندگی هیچ جنبنده‌ای ندارد. به بیان دیگر، بود و نبودشان یکی است. نه دیده می‌شوند و نه شنیده می‌شوند. فقط هستند. همین.

به نظر من حالا فقط یک انتخاب ساده داریم، یا مشغول زندگی کردن شویم یا مشغول مردن.

اندی دوفرن، فیلم رستگاری در شاوشنگ

دسته سوم کسانی هستند که بالا می‌روند. هر روز سعی می‌کنند نسبت به روز قبل خودشان بهتر باشند. حتی شده یک صدم درصد. به رشد کردن اهمیت می‌دهند. در هر زمینه‌ای و از هر نظر تلاش می‌کنند که وقتی خودشان را با دیروزشان مقایسه می‌کنند دست کم یک نقطه قوت پیدا کنند. همان روزی یک صدم درصد بهتر شدن را آن‌چنان جدی می‌گیرند که انگار برای‌شان حیاتی است.

تو مشغول چه کاری هستی؟ پایین می‌روی؟ ساکنی؟ بالا می‌روی؟ بالا برو. هر روز بالاتر برو. حتی شده یک پله. حتی شده یک نیم پله. صعود کن. زندگی یعنی صعود. نه سقوط و نه سکون، فقط صعود. فقط برای چند روز هر روز یک صدم درصد بهتر شو تا ببینی که چطور انگیزه پیدا می‌کنی. تا ببینی که چطور دنیا از دید تو زیباتر می‌شود. تا ببینی که چطور زندگی برای تو معنا پیدا می‌کند. اگر دیروز پنج دقیقه مطالعه کردی، امروز پنج دقیقه و سی ثانیه مطالعه کن. اگر دیروز ده دقیقه ورزش کردی امروز یازده دقیقه ورزش کن. اگر دیروز پانزده دقیقه شاد بودی امروز شانزده دقیقه شاد باش. اگر دیروز به یک نفر کمک کردی امروز به دو نفر کمک کن. اگر دیروز سه دوست خوب داشتی امروز یک ارتباط دوستانه جدید برقرار کن.

هر طور که می‌توانی بالا برو. محدودیت موضوعی نداری. فقط به این فکر کن که قرار است امروز نسبت به دیروز حداقل در یک زمینه بهتر باشی. پس بهتر باش. امروز که این نوشته را خواندی بهتر از دیروزت شدی، چون حالا من دوست جدید تو هستم. امیدوارم دوست خوبی برایت باقی بمانم. 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه ها (4 دیدگاه ثبت شده)

  1. باز هم مثل همیشه یک مطلب عالی دیگه.
    واقعا طرز فکرت رو دوست دارم و خوشحالم که با در اولین روزهای بازگشت به وبلاگنویسی با تو آشنا شدم و از اون زمان تا الان ( حدود یکسال ) همچنان دوست خوبی مثل تو دارم.