این وبلاگ مجهز به دوربین مدار بسته است

تقریبا از زمانی که با کامپیوتر آشنا شدم و آن را از گوشت‌کوب تشخیص دادم فهمیدم که پدیده‌ای بزرگ وجود دارد به نام کپی پیست. پدیده‌ای که خیلی‌ها را تا امروز به جاهای خوبی رسانده. بعضی‌ها برای تحقیقات درسی‌شان از آن استفاده کرده‌اند، برخی دیگر برای راه انداختن یک وبلاگ با محتوای وبلاگ‌های دیگر و برخی هم طبق عادت روزی سه وعده آن را استعمال می‌کنند.

دلیلش هر چه که باشد، این پدیده تقریبا همیشه بلای جان ما وبلاگ نویس‌ها بوده و هست و به احتمال خیلی زیاد همچنان خواهد بود. شاید پیش خودتان فکر کنید که اصلا من چرا باید به این موضوع اهمیت بدهم؟ اصلا به من چه؟ متاسفانه به من خیلی ربط دارد چون من و دوستان وبلاگ نویسم روزی چند ساعت وقت صرف می‌کنیم تا همین مطالبی که دارید می‌خوانید را بنویسیم، ولی بعد که نوشتارهای‌مان را منتشر کردیم بعضی‌ها می‌آیند و خیلی راحت نوشته‌های ما را کپی می‌کنند و در وبلاگ خودشان پیست می‌کنند و با نوشتارهای ما پز می‌دهند و خودشان را یک وبلاگ نویس معرفی می‌کنند.

تا امروز هم که بارها و بارها باخبر شدم که مطالبم کپی شده‌اند، این را متوجه شدم که جریمه عادلانه‌ای برای این موضوع معین نشده که از کپی شدن غیرقانونی محتوا جلوگیری کند. یکی دوبار سعی کردم به صورت قانونی اقدام کنم و موضوع را با پلیس فتا در میان گذاشتم، اما در نهایت کار فقط به فیلتر شدن سایت خاطی کشید. فیلتر شدن به نظر من کافی نیست. گوگل هم البته محتوای تکراری را جریمه می‌کند ولی خیلی از کپی کننده‌ها از این چیزها نمی‌ترسند.

کسی که کارش کپی کردن است اصلا برایش مهم نیست که آن کسی که این محتوا را تولید کرده چقدر زحمت کشیده و برای کلمه به کلمه این مطالب زمان و تلاش خرج کرده است. او فقط به پر کردن وبلاگ یا وب‌سایتش فکر می‌کند و برای این هدف چه کاری ساده‌تر از کپی کردن؟ تازه اگر هم کسی کپی کردن را بلد نباشد کافی است در گوگل جست‌وجو کند. بعضی از وبسایت‌ها خیلی شیک و مجلسی به صورت رایگان و با عکس و شرح کامل به مردم یاد می‌دهند که چطور محتوای وبلاگ‌های دیگر را کپی کنند و قبل از پیست کردن هم کمی در آن تغییرات ایجاد کنند تا اگر کسی شاکی شد، مدعی شوند که شباهت محتوا دلیل بر کپی کردن نمی‌شود!

ما وبلاگ نویس‌ها در مقابل چه کاری از دستمان برآمده؟ هیچ. فقط در فوتر وبلاگ‌مان می‌نویسم که تمامی حقوق برای نویسنده محفوظ است، یا ذکر می‌کنیم که مطالب این وبلاگ تحت لیسانس کریتیو کامنز است. یا اگر خیلی بخواهیم همت به خرج دهیم سند مقررات و شرایط استفاده از محتوا تنظیم می‌کنیم. ولی دست آخر باز هم شاهد کپی شدن محتوای وبلاگ‌مان هستیم.

واقعا راه حل چیست؟ من فکر می‌کنم شاید جریمه مالی بتواند کاری کند. از این طریق ممکن است اگر کسی هوس کپی کردن مطالب به سرش زد به فکر جریمه مالی این جرم بیافتد و از کپی کردن منصرف شود. هر چند شاید جریمه مالی هم نتواند جلوی این پدیده را بگیرد. راستی این جمله چطور است؟ “این وبلاگ مجهز به دوربین مدار بسته است، کپی نکنید!”