چرا و چطور باید از آلودگی‌های صوتی در محیط کار دوری کنید

آلودگی‌های صوتی

آلودگی‌های صوتی از آن دست آلودگی‌هایی هستند که چون دیده نمی‌شوند کمتر مورد توجه قرار می‌گیرند. اصوات مزاحم به خصوص برای کسانی که روی صدا حساسیت دارند، گاهی اوقات می‌توانند حکم شکنجه را پیدا کنند. نکته‌ای که بسیاری از مدیران کسب‌وکارها و شرکت‌ها چندان به آن دقت نمی‌کنند همین موضوع است. آن‌ها باید بدانند که محیط کاری که برای کارمندان خودشان فراهم کرده‌اند تا چه حد در برابر آلودگی صوتی ایمن است (یا اصلا هست یا نه!). مقاله مفصل Kayla Matthews در این مورد توضیحات کاملی دارد:

شش راه برای کاهش آلودگی‌های صوتی در محیط کار

هر کجا که باشید، آلودگی‌های صوتی می‌توانند کار کردن را برای شما سخت کنند، روی شرایط روحی و روانی شما تاثیر بگذارند و قدرت تمرکز شما را به چالش بکشند. تحقیقات زیادی وجود دارند که نتایج آن‌ها بر ضرورت دوری از اصوات مزاحم در محیط کار تاکید می‌کنند.

ترافیک صوتی می‌تواند ریسک بیماری‌های قلبی و دیابت را افزایش دهد

شکی نیست که صدای ممتد ترافیک و رفت‌وآمد در نزدیکی محل کار یا پشت در اتاق شما مزاحمت فراوانی ایجاد می‌کند، اما محققان پی برده‌اند که این موضوع همچنین ریسک بیماری‌های قلبی را در افراد افزایش می‌دهد. آن‌ها نشان‌گرهای خونی بیش از ۱۴۴ هزار انسان بالغ در هلند و نروژ را مورد آزمایش قرار دادند و متوجه شدند که مشکلات قلبی چطور با اصوات مزاحم رفت‌وآمدها و خودروها و آلودگی‌های صوتی در ارتباط هستند.

آن‌ها دریافتند که افزایش تنها ۵ دسیبل صوتی می‌تواند میزان قند خود را ۰.۳ درصد افزایش دهد. بعلاوه، دانشمندان پی برده‌اند که آلودگی صوتی به خاطر تاثیرات مستقیمی که بر روی افزایش میزان استرس و به هم ریختن چرخه خواب می‌گذارد می‌تواند مشکلات بلند مدتی را برای سلامتی فرد ایجاد کند.

ارتباط بین آلودگی‌های صوتی با ایجاد اختلال در سلامت روانی

اگر روی آلودگی‌های صوتی حساس هستید، قرار گرفتن در معرض این آلودگی‌ها می‌تواند شما را خشمگین یا ناراحت کند. البته برای دریافتن این حقیقت احتمالا نیازی به تحقیقات علمی ندارید، ولی با این حال دانشمندان تاثیرات مشابهی را در بین موش‌ها مشاهده کرده‌اند.

دانشمندان بعد از قرار دادن موش‌ها در معرض آلودگی‌های صوتی برای مدت طولانی، فهمیدند که نگرانی و افسردگی موش‌ها به اندازه قابل توجهی افزایش یافته است. علاوه بر این، از میزان فعالیت و جنب‌وجوش موش‌ها نیز کاسته شده بود.

مسلما تاثیراتی که در موش‌ها مشاهده شده لزوما با همان کیفیت و کمیت در انسان‌ها مشاهده نخواهد شد. اما با این حال، اگر می‌خواهید از آثار دقیق آلودگی‌های صوتی اطلاع پیدا کنید، این نوع تحقیقات بر روی حیوانات می‌توانند تا حدودی شما را در جریان موضوع قرار دهند.

آلودگی‌های صوتی می‌توانند تاثیرات مثبت اصوات طبیعی بر روی خلاقیت را کاهش دهند

آلودگی‌های صوتی

به احتمال زیاد تا به حال پیش از خواب برای آرام شدن به صدای باران یا پرنده‌ها گوش داده‌اید، اما آیا تا به حال این فعالیت را در محیط کار نیز امتحان کرده‌اید؟

نتایج یک تحقیق کوچک نشان می‌دهد که وقتی افراد به اصوات آرام‌بخش گوش می‌دهند، کارها را با دقت و تمرکز بیشتری به انجام می‌رسانند. شاید دقیقا به همین خاطر است که برخی از محیط‌های کاری فضاهای روبازی را تهیه کرده‌اند تا کارمندان با بردن لپ‌تاپ‌شان به این فضاها بتوانند با دقت بیشتری به کارهای‌شان رسیدگی کنند.

گرچه می‌توانید در محیط کار به صداهای ضبط شده از طبیعت گوش کنید و نتایج مشابهی را دریافت نمایید، اما مسلما گوش دادن به صدای طبیعی و واقعی طبیعت و قرار گرفتن در یک فضای روباز نتایج بهتری را به دنبال خواهد داشت. از سوی دیگر، متاسفانه تحقیقاتی دیگر اثبات کرده که آلودگی‌های صوتی می‌توانند آثار مثبت اصوات طبیعی و آرام‌بخش را خنثی کنند.

مطابق نتایج این تحقیقات، آلودگی‌های صوتی‌ای که خود انسان‌ها ایجاد می‌کنند تقریبا دو برابر بلندتر از صداهای آرام‌بخش پس‌زمینه شنیده می‌شوند و به بیان دیگر، اصوات آرام‌بخش را خفه می‌کنند.

به همین دلیل است که کسانی که مشغول شنیدن اصوات آرام‌بخش هستند، باید صداهایی که خودشان تولید می‌کنند را با این اصوات آرام‌بخش هماهنگ کنند و سعی کنند با ایجاد آلودگی‌های صوتی، نواهای آرام‌بخش را ساکت نکنند. این موضوع به خصوص در محیط‌های کاری اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، چون در هنگام تمرکز بر روی کارها و ایده‌پردازی، اصوات آرام‌بخش همراه خوبی می‌توانند باشند.

اصوات بلند، استرس را افزایش می‌دهند

اکثریت معتقد هستند که حتی زیباترین و دوست‌داشتنی‌ترین صداها و آهنگ‌ها هم وقتی با صدای خیلی بلند پخش بشوند آزار دهنده خواهند شد. در یک تحقیق مرتبط، از افراد درخواست شد که وقتی با هدفون به موسیقی گوش می‌دهند جدول سودوکو حل کنند.

جالب این‌جاست که در این تحقیق صدای بلند منجر به کاهش خلاقیت نشد. اما با این وجود، بر مبنای گزارش‌های تجربی بسیاری از افراد حاضر در این تحقیق، بین صدای بلند و افزایش استرس ارتباط خاصی وجود دارد. اکثر مشارکت کنندگان در این آزمایش عنوان کردند که ترجیح می‌دادند در هنگام حل جدول، موسیقی را با صدای کم گوش کنند.

صدای همکاران پرسروصدا، مزاحم‌ترین نوع اصوات هستند

اگر دقت کنید، صدای یک کولر را خیلی راحت‌تر می‌توان نادیده گرفت تا صدای صحبت کردن آدم‌ها در نزدیکی شما. حرف زدن همکاران، مکالمات تلفنی آن‌ها، سرفه کردن و عطسه کردن‌شان، ورق زدن کاغذهای‌شان، این‌ها اصواتی هستند که نمی‌توان به این سادگی نادیده گرفت.

تحقیقات دانشگاهی ثابت کرده‌اند که آلودگی‌های صوتی انسان‌ها خیلی مزاحم‌تر از آلودگی‌های صوتی تولید شده توسط ماشین‌ها و ابزارها هستند. دلیل چنین حقیقتی این است که انسان‌ها موجوداتی اجتماعی هستند و به طور ناخودآگاه جذب صداهایی می‌شوند که انسان‌های اطراف‌شان تولید می‌کنند.

نتیجه ۲۴۰ پژوهش مرتبط ثابت کرده است که آلودگی‌های صوتی انسانی زمانی به حداکثر می‌رسند که متشکل از یک گفت‌وگوی متناوب بین دو یا چند نفر باشند. این پژوهش‌ها نشان می‌دهند که صحبت‌های ممتد و متوالی یک فرد واحد معمولا کمترین میزان تغییر در ریتم و آهنگ را دارد، در حالی که یک گفت‌وگوی متشکل از دو یا چند نفر ریتم واحدی ندارد و خیلی راحت‌تر می‌تواند حواس شما را از کارتان پرت کند.

همسایه‌های پرسروصدا و مشکلاتی که برای سلامتی شما ایجاد می‌کنند

آلودگی‌های صوتی

شما تا اینجا به این موضوع پی برده‌اید که آلودگی‌های صوتی چطور می‌توانند سلامتی شما را به خطر بیاندازند، اما در مورد همسایه‌های پرسروصدایی که فکر می‌کنند به غیر از خودشان هیچ جنبنده‌ای در اطراف‌شان وجود ندارد چه فکری می‌کنید؟

اطلاعات جمع‌آوری شده در رابطه با تاثیرات همسایه‌های مزاحم بر روی سلامتی اشخاص، نشان می‌دهد که توجه کردن بیش از حد به آن‌ها می‌تواند خستگی مفرط، احساس درد در مفاصل و مشکلات تنفسی را به دنبال داشته باشد. عجیب نیست که همین تحقیقات ثابت کرده است که بین همسایه‌های پرسروصدا و افزایش ریسک سر درد ارتباط مستقیمی وجود دارد.

مشکل اصلی این‌جاست که شما تا زمانی که در یک محیط مستقر نشوید نمی‌توانید متوجه بشوید که اطرافیان شما چقدر آلودگی صوتی تولید می‌کنند. شاید بخواهید برای کار ریموت، در محیط خانه خود یک اتاق کار داشته باشید اما به مرور متوجه بشوید که همسایه‌های شما خیلی پرسروصداتر از آن هستند که به شما اجازه چنین کاری را بدهند و عملا امکان تمرکز بر روی کار ریموت برای شما غیرممکن می‌شود.

افزایش میزان ریسک بیماری در محیط‌های کاری باز

کارمندانی که بیمار می‌شوند و برای بهبود سلامتی خود مجبور می‌شوند چند روزی را از کار خود دور بمانند، بر سر این موضوع که نکند از کارهای‌شان عقب بمانند استرس فزاینده‌ای را تجربه می‌کنند. این کارمندان پس از این‌که دوباره سلامتی خودشان را به دست می‌آوردند باید آن مدتی که سر کار نبودند را جبران کنند. همین موضوع سبب می‌شود که خلاقیت کارمندان در دوره پس از بیماری افزایش یابد، چون به جای تمرکز بر روی کیفیت کارشان، بیشتر به این فکر می‌کنند که سرعت کار خود را بالا ببرند تا کارهای عقب افتاده را جبران نمایند.

طبق تجربه، کار کردن در محیط‌های کاری باز ریسک بیمار شدن کارمندان را بالا می‌برد، این در حالی است که کار کردن در محیط‌های کاری بسته و دفاتر کاری خصوصی این ریسک را کاهش می‌دهد – و یکی از دلایل اصلی چنین حقیقتی این است که در محیط‌های کاری باز آلودگی صوتی بیشتری وجود دارد.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند که کارمندانی که در محیط‌های کاری باز مشغول به کار هستند به مرخصی‌های کوتاه مدت بیشتری می‌روند، در حالی که در کارمندان مشغول در محیط‌های کاری خصوصی این مورد کمتر دیده می‌شود. این آمار در بین کارمندان خانم بیشتر از کارمندان آقا مشاهده شده است.

افراد حاضر در پژوهش‌های مرتبط اعلام کرده‌اند که آلودگی‌های صوتی روی سلامتی‌شان اثر منفی گذاشته است، به همین خاطر سیستم ایمنی بدن‌شان در برابر بیماری‌ها مقاومت کمتری نشان می‌دهد. آن‌ها همچنین گفته‌اند که محیط‌های کاری باز به پخش شدن ساده‌تر میکروب‌ها و آلودگی‌ها کمک می‌کنند.

به جز این موارد، دانشمندان فهمیده‌اند که کمبود حریم خصوصی بصری در محیط‌های کاری باز هم می‌تواند روی سیستم ایمنی بدن اثرات منفی بگذارد.

تمامی تحقیقاتی که در بالا به آن‌ها اشاره شد نشان می‌دهند که اگر می‌خواهید به بیشترین میزان خلاقیت خود دست یابید و سلامتی خود را حفظ کنید، باید از شر آلودگی‌های صوتی در محیط کار خلاص شوید. برای شروع می‌توانید از راه حل‌های زیر کمک بگیرید.

۱- مدیر خود را به ارائه محیط‌های کاری ساکت تشویق کنید

آلودگی‌های صوتی

بحث داغ محیط‌های کاری باز به این زودی‌ها قرار نیست کنار گذاشته شود، چون این نوع دکوراسیون هم برای مدیران از لحاظ مالی منفعت دارد و هم برای کارمندان جذابیت ظاهری دارد. اگر شما در چنین محیط کاری مشغول به فعالیت هستید با مدیران خود نسبت به منافع محیط‌های کاری خصوصی صحبت کنید.

به عنوان مثال، محیط‌های کاری خصوصی با درب‌ها یا دیوارهای ضد صدا راه ساده‌ای هستند برای ساختن محیط‌های کاری زیبا و مدرن و در عین حال ساکت، هدفی که از طریق محیط‌های کاری باز قابل دست‌یابی نیست.

بعلاوه، اگر آن‌قدر خوش‌شانس باشید که در محیطی کار کنید که اتاق‌ها و طبقات زیادی دارد، می‌توانید پیشنهاد بدهید که برخی از اتاق‌ها را به اتاق سکوت و استراحت تبدیل کنند، یا این‌که یک طبقه را کلا به این هدف اختصاص بدهند.

۲- هدفون‌های ضد نویز بپوشید

شاید تا به حال برای دوری جستن از آلودگی‌های صوتی اطراف خودتان، پوشیدن هدفون را امتحان کرده باشید. این روش خوبی است، اما روش بهتر این است که از هدفون‌های ضد نویز کمک بگیرید.

این هدفون‌ها خودشان را با صدای اطراف وفق می‌دهند و کاری می‌کنند که آلودگی‌های صوتی فرصت کمتری برای ایجاد مزاحمت برای شما پیدا کنند. ضمنا یادتان باشد، همان‌طور که بالاتر گفتیم، صدای زیاد موسیقی هم می‌تواند میزان استرس را در فرد بالا ببرد. هدفون‌های ضد نویز، یکی از بهترین راه‌ها برای مقابله با این مشکلات است.

تحقیقی که روی توسعه‌دهندگان یک شرکت نرم‌افزاری کانادایی انجام شده نشان می‌دهد که گوش دادن به موسیقی در حین کار، می‌تواند عملکرد کارمندان را بهبود ببخشد. پژوهش دیگری هم پیش از این اثبات کرده بود که گوش دادن به موسیقی، انجام دادن کارهای روتین و تکراری را برای کارمندان راحت‌تر و قابل تحمل‌تر می‌کند. با این حال، حواس‌تان به میزان صدای موسیقی باشد و هرگز آن را از ۷۰ دسیبل بالاتر نبرید.

اگر می‌خواهید میزان معمول نویز محیط اطراف خودتان را بسنجید می‌توانید از اپ NIOSH Noise Meter برای iOS استفاده کنید. این اپ از میکروفون خود دیوایس کمک می‌گیرد تا نویز محیط اطراف شما را مورد سنجش قرار دهد و بفهمد که آیا این نویز به حدی هست که برای سلامتی و خلاقیت شما مضر باشد یا خیر.

۳- به نویز سفید گوش کنید

آلودگی‌های صوتی

اگر در محیطی کار می‌کنید که در آن دوری از ترافیک و سروصدا غیرممکن است، نویز سفید می‌تواند برای شما نقش یک ناجی را ایفا کند. برخی‌ها باور دارند که نویز سفید به آن‌ها کمک می‌کند که راحت‌تر تمرکز کنند چون باعث می‌شود به اصوات اطراف فکر نکنند.

یکی از کارهایی که می‌توانید انجام دهید این است که یک فن را روشن کنید، حال می‌خواهد یک واحد مجزا باشد یا یک فن در داخل یک دستگاه تصفیه هوا. البته این کار شاید بهترین راه حل نباشد چون می‌تواند دمای محیط کار را برای خودتان و دیگران ناخوشایند گرداند. از سوی دیگر، شاید کارمندان نزدیک‌تان مثل شما دیدگاه مثبتی نسبت به نویز سفید نداشته باشند.

گزینه بهتر، استفاده از اپ رایگان Noisli است. این اپ می‌تواند برای شما در حین کار نویزهای مختلف تولید کند. 

۴- از مبلمان کاری ساکت استفاده کنید

چه به خاطر مواد به کار رفته در آن‌ها باشد و چه به دلیل طراحی مکانیکی‌شان، به احتمال زیاد شما هم با مبلمانی مواجه شده‌اید که از خودشان صدا تولید می‌کنند.

به عنوان مثال، مبلمان چرمی هنگامی که با پوست انسان برای مدتی تماس داشته باشد از خودش صدا تولید می‌کند، یا یک صندلی قدیمی می‌تواند با هر بار حرکت کردن شما روی آن جیر جیر کند.

وقتی می‌خواهید برای محیط کار خود مبلمان خریداری کنید، قبل از خرید آن را به همان شکلی که در محیط کارتان قرار است استفاده کنید امتحان نمایید و مطمئن شوید که هیچ نوع صدایی از خودش تولید نمی‌کند.

۵- از کارمندان بخواهید به طور مداوم بازخوردهای خود را به اشتراک بگذارند

یکی از متداول‌ترین مشکلات پدید آورنده آلودگی صوتی در محیط‌های کاری این است که کارمندان عادت‌های متفاوتی دارند – مثل بلند حرف زدن یا کوبیدن انگشت‌ها بر روی میز – که این عادت‌ها به آلودگی صوتی محیط می‌افزایند. متاسفانه، بسیاری از کارمندان از کار کردن در چنین محیط‌هایی احساس خوبی ندارند چون فکر می‌کنند اگر به تنهایی اعتراض کنند، کارمند مزاحم نه تنها به مزاحمت خودش پایان نمی‌دهد، بلکه شاید بدتر هم رفتار کند.

ایجاد یک فرهنگ کاری پویا که در آن کارمندان بتوانند به راحتی نسبت به یک دیگر بازخوردهای خود را به اشتراک بگذارند، می‌تواند به کاهش آلودگی صوتی و افزایش رضایت کاری منجر شود. وقتی همه کارمندان در این فعالیت اشتراک داشته باشند، دیگر کسی برای ابراز اعتراض خود احساس تنهایی نمی‌کند. کمتر کردن فعالیت‌هایی مثل حرف زدن بلند مدت پشت بلندگوها که ممکن است مزاحمت صوتی ایجاد کنند هم می‌تواند به این هدف کمک کند.

۶- اختصاص یک محدوده زمانی برای سکوت در کل محیط کار

آلودگی‌های صوتی

اگر آلودگی صوتی برای اکثر کارمندان یک شرکت آزار دهنده شود، بهترین راهکار این است که برای مدتی به طور کلی سکوت را در محیط حاکم کنید. شرکتی به نام Milanote یکی از شرکت‌هایی است که دست به چنین اقدامی زد و زمان‌هایی را برای برقراری سکوت در تمام محیط کار اختصاص داد – بدون هیچ گفت‌وگو و مکالمه تلفنی و ملاقاتی از هر نوع.

کارمندان شرکت Milanote همچنین در این محدوده زمانی اجازه ندارند از اسمارت فون‌ها یا هر دیوایس مشابه دیگری استفاده نمایند.

اما حقیقت این است که شاید اطاعت از قوانین محدوده زمانی سکوت برای تمامی کارکنان یک شرکت ممکن نباشد. مثلا مدیر یک شرکت شاید نتواند برای نصف یک روز خودش را از دنیای خارج جدا کند و به رعایت سکوت بپردازد. اما با این حال، حتی یک مدیر هم می‌تواند با انجام کارهای متداول خود در پشت درهای بسته، از میزان آلودگی صوتی برای دیگر کارمندان بکاهد.

تحقیقات ثابت کرد که اجرای برنامه محدوده زمانی سکوت برای کارمندان Milanote، بیش از ۲۳ درصد افزایش خلاقیت را برای آن‌ها به همراه داشته است.

بلافاصله با مزاحمت‌ها مقابله کنید

هیچ وقت نمی‌توان در هنگام کار کردن به طور کامل از آلودگی‌های صوتی دوری جست، مگر این‌که دفتر کارتان در کابینی در یک جنگل باشد که ده هزار کیلومتر از نزدیک‌ترین جاده و پنج هزار کیلومتر از نزدیک‌ترین موجود زنده فاصله داشته باشد. با این حال با خواندن این مقاله، حالا راه حل‌هایی در اختیار دارید که بتوانید این آلودگی‌ها را به حداقل برسانید – و تحقیقاتی هم که در این نوشتار به آن‌ها اشاره شد به شما ثابت کردند که مقابله با آلودگی صوتی برای شما باید به یک ضرورت تبدیل شود.

راه‌های افزایش خلاقیت برای نوشتن مطالب بهتر و بیشتر

خلاقیت

از دید کسانی که نویسنده نیستند، نویسندگی شاید کار ساده‌ای به نظر برسد. از نظر عموم، نویسنده‌ها احتمالا یکی از تنبل‌ترین آدم‌های روی زمین به حساب می‌آیند، چون نهایت کاری که باید انجام دهند این است که یک گوشه بنشینند و کلمات را روی صفحه بیاورند. اما فقط یک نویسنده می‌داند که نوشتن اصلا کار آسانی نیست. فقط کافی است از یک فرد غیر حرفه‌ای در امر نوشتن درخواست کنید که همین الان پشت میز بنشیند و در مدت ۴۵ دقیقه یک متن ۵۰۰ کلمه‌ای در رابطه با یک موضوع خاص بنویسد که استانداردهای نگارشی در آن حفظ شده باشد؛ آن زمان است که متوجه خواهید شد که پروسه تولید محتوای نوشتاری تا چه حد پیچیده است و چه مقدار خلاقیت می‌طلبد.

به وضوح مشخص است که رسیدن به تخصص در نویسندگی نیاز به تمرین و تکرار و ذوق و علاقه فراوان دارد، اما حرفه‌ای‌ها هم گاهی در پیدا کردن ایده و تبدیل ایده به متن، دچار مشکل می‌شوند. به هر حال، ابزار ما نویسنده‌ها، مغزمان است. این کاملا طبیعی است که برخی اوقات مغزمان با ما در تولید محتوا همراهی نکند و تنهای‌مان بگذارد. شرایط محیطی و اتفاقاتی که در زندگی‌مان رخ می‌دهند، به راحتی می‌توانند روی توانایی ما در نوشتن تاثیر مستقیم بگذارند.

بعضی مواقع نوشتن به حدی سخت می‌شود که بعد از نیم ساعت کلنجار رفتن با صفحه سفید پیش رو، نویسنده از دست خودش عصبانی می‌شود و کلا همه چیز را کنار می‌گذارد. البته این شرایط همان‌طور که گفتم هر از گاهی به سراغ هر نویسنده‌ای می‌آید و راه فراری از آن وجود ندارد. اما با توجه به این‌که رویدادهای محیطی مستقیما در قدرت تولید محتوای نوشتاری موثر هستند، می‌توان با انجام اموری ساده از مواجه شدن با چنین شرایطی تا حد امکان دور بمانیم.

این بار می‌خواهم شما را با کارهایی آشنا کنم که در عمل به بهبود عملکرد ذهن شما در هنگام نوشتن کمک می‌کنند و خلاقیت‌تان در نگارش را به اندازه قابل توجهی بالا می‌برند. اگر روزانه برخی از این کارها را به انجام برسانید، به این حقیقت پی خواهید برد که توانایی شما در نوشتن ارتقا یافته است، به طوری که شاید در ابتدا خودتان هم باورتان نشود.

تمرکز خود را حفظ کنید

حفظ تمرکز برای هر کاری لازم است، اما برای نوشتن ضروری‌ترین جنبه کار به حساب می‌آید. بدون تمرکز، اصلا امکان نوشتن وجود ندارد. شاید بتوان گفت اساسی‌ترین ابزار نگارش همین تمرکز ذهنی است، چطور می‌توان از نویسنده‌ای که حواسش به کارش نیست انتظار داشت یک نوشتار درخور را خلق نماید؟ بنابراین، اگر می‌خواهید به صورت جدی به نوشتن ادامه بدهید، باید بیاموزید که در هنگام کار کردن تمرکزتان را حفظ کنید.

Paulo Coelho: هر زمان که خواستید به دست‌آوردی برسید، چشمان خود را باز نگه دارید و تمرکز داشته باشید و بدانید که دقیقا چه می‌خواهید. هیچ کس نمی‌تواند با چشم‌های بسته به اهدافش برسد.

هر زمان که پشت میز خود نشستید تا مقاله جدیدی را ایجاد کنید یا نوشتار قبلی خود را ادامه بدهید، خودتان را از شر تمام عواملی که ممکن است برای شما مزاحمت ایجاد کنند خلاص کنید. گوشی خود را در حالت سایلنت قرار دهید یا این‌که آن را از خودتان دور نگه دارید، ایمیل‌ها و نوتیفیکیشن‌ها را به طور کل از جلوی چشم خود دور نمایید و به آن‌ها فکر نکنید و یک محیط ساکت و آرام و به دور از هر نوع مزاحمتی را برای خودتان فراهم آورید. اگر عادت دارید در مرورگر کامپیوترتان به نوشتن بپردازید یادتان نرود که حتما فقط یک برگه از مرورگر را باز نگه دارید تا برگه‌های دیگر حواس شما را پرت نکنند.

مقاله مرتبط: بیایید از این پس در زمان مطالعه اینترنتی، فقط یک برگه از مرورگر را باز نگه داریم

همیشه سعی کنید محیط و اتاق کارتان کاملا تمیز و منظم باشد. خیلی از اوقات حتی با نگاه کردن به یک اتاق کار تمیز و آماده، انگیزه پیدا می‌کنید که پشت میز بنشینید و مشغول به نوشتن بشوید. برعکس، نوشتن در محیط‌های شلوغ و نامرتب به همان اندازه سخت می‌شود چون تمرکز کردن در چنین محیط‌هایی کار آسانی نیست. در کنار نظافت اتاق کار، باید به گردش هوا و نورپردازی اتاق هم دقت کنید. در طول روز، با قرار دادن میز کار در کنار پنجره سعی کنید از نور خورشید بیشترین بهره را ببرید، در شب هم تا حد امکان از نور سقفی دوری نمایید و در عوض از آباژورها یا چراغ‌های مطالعه که چشم را آزار نمی‌دهند کمک بگیرید. هوا نیز در اتاق باید به شکل مناسبی در گردش باشد. گردش نامناسب هوا می‌تواند ذهن را خیلی زودتر از حد معمول خسته کند. توصیه می‌کنم از گل‌ها یا عودهایی در داخل اتاق کارتان استفاده کنید که با بوی خودشان به شما انگیزه و انرژی می‌بخشند. علاوه بر این، پیش از شروع به نوشتن می‌توانید به موسیقی‌های آرامش‌بخش گوش فرا دهید تا به ذهن شما نظم ببخشند؛ در این زمینه، موسیقی‌های کلاسیک فوق‌العاده هستند.

خلاقیت

بعضی از روزها شاید رعایت تمام مواردی که گفته شد کفایت نکند. در این شرایط بهتر است چند دقیقه‌ای را در فضای آزاد به گردش و پیاده‌روی بپردازید. اگر امکانش را داشته باشید، بد نیست محیط کار خودتان را عوض کنید. از چارچوب تکراری اتاق کارتان خارج شوید، لپ‌تاپ خود را بردارید و به یک کافی‌شاپ یا پارک در نزدیکی خود بروید و در آن‌جا شروع به نوشتن کنید. همین تغییر فضا می‌تواند ذهن شما را برای دریافت ایده‌های جدید باز نماید.

از همه این‌ها مهم‌تر، باید حواس‌تان باشد که بیش از حد کار نکنید. زیاده‌روی در نوشتن سبب می‌شود که از این کار زده بشوید و برای مدت طولانی دست و دل‌تان به سمت نوشتن نرود. بهتر است هر نیم ساعت یا هر یک ساعت یک بار به خودتان استراحت بدهید و باقی کارتان را به چند ساعت بعد یا حتی روزهای بعد موکول نمایید. یادتان باشد که به هیچ عنوان نباید ذهن خود را خسته کنید.

زمان خود را مدیریت کنید

به غیر از حفظ تمرکز، مدیریت زمان هم می‌تواند روی افزایش خلاقیت تاثیرگذار باشد. نویسنده‌ای که بتواند از زمان خودش به بهترین نحو ممکن استفاده نماید، ذهنش به سادگی خسته نخواهد شد و همواره ایده‌هایی برای نوشتن پیدا خواهد کرد.

یکی از بهترین راه‌ها برای مدیریت زمان این است که از انجام دادن کارهای غیر ضروری تا جایی که امکان دارد خودداری کنید. مثلا قرار ملاقات‌هایی که از همین حالا می‌دانید نتیجه مفیدی برای شما نخواهند داشت را می‌توانید کنسل کنید یا این‌که مدت این ملاقات‌ها را به حداقل ممکن برسانید.

William Penn: زمان همان چیزی است که بیش از هر چیز به آن نیاز داریم، اما معمولا به بدترین شکل ممکن از آن استفاده می‌کنیم.

در رابطه با شبکه‌های اجتماعی این را بگویم که کاملا با حذف کردن‌شان مخالف هستم، چون پلتفرم‌های اجتماعی علاوه بر در اختیار گذاشتن راهی آسان برای ارتباط با دیگران، می‌تواند به بازاریابی وبلاگ شما هم کمک کنند. اما پیشنهاد می‌کنم از یک ابزار مدیریت زمان کمک بگیرید تا به شما نشان دهد که چه مقدار زمان در روز را خرج چه کاری می‌کنید. از این طریق خواهید فهمید که آیا وقت خودتان را در شبکه‌های اجتماعی هدر می‌دهید یا این‌که به درستی و به اندازه از آن‌ها استفاده می‌نمایید.

مقاله مرتبط: چرا ما عاشق شبکه‌های اجتماعی هستیم؟

در حیطه نویسندگی و به خصوص وبلاگ‌نویسی، خیلی از کارها باید به طور مداوم تکرار شوند؛ مثلا به اشتراک گذاشتن مطالب وبلاگ در شبکه‌های اجتماعی یا ارسال خبرنامه‌های هفتگی. بهتر است انجام چنین کارهایی را به سرویس‌های اتوماسیون بسپارید و از زمان خودتان برای انجام دادن کارهای مهم‌تر استفاده کنید.

در انتهای این بخش، شایان ذکر است که اشاره‌ای هم به عادت مولتی تسکینگ داشته باشم. همیشه این را به خاطر داشته باشید که انجام دادن چندین کار مختلف به طور همزمان، به هیچ عنوان خلاقیت و کارایی شما را افزایش نمی‌دهد، بلکه برعکس تمرکز شما در انجام آن کارها را می‌کاهد و سبب می‌شود که امور را با سرعت کمتری به پایان برسانید و در نتیجه نه تنها از کیفیت کارتان کاسته می‌شود، بلکه زمان‌تان هم به هدر خواهد رفت.

امور خود را اولویت‌بندی کنید

یکی از اصول برنامه‌ریزی این است که امور خود را اولویت‌بندی کنید. مزیت اولویت‌بندی کارها این است که سبب می‌شود پیش از هر چیز بدانید در هر لحظه چه امری را باید به انجام برسانید و از آن مهم‌تر این‌که بدانید در طول روز به چه تعداد از کارهای خود رسیدگی کرده‌اید و آیا به اندازه کافی خلاق و سازنده بوده‌اید یا خیر.

از بهترین روش‌های اولویت‌بندی کارها این است که مهم‌ترین کار هر روز را در ابتدای لیست خود قرار دهید. از آن‌جا که در ابتدای روز خلاقیت و انگیزه شما معمولا در بالاترین نقطه قرار دارد و خسته نیستید، بهتر است ابتدا مهم‌ترین کارهای خود را به انجام برسانید و سپس به همین ترتیب به سراغ کارهایی بروید که اهمیت کمتری دارند، به شکلی که آخرین کار هر روز، کم اهمیت‌ترین کارتان در آن روز باشد.

از این گذشته، باید همواره لیست‌های کارهای روز بعدی خود را شب قبل آماده کرده باشید. به هر حال، تهیه لیست امور روزانه خودش یک کار نسبتا دشوار است که می‌تواند گاهی حتی نیم ساعت یا بیشتر از شما وقت بگیرد. از آن‌جا که اتلاف وقت دشمن حفظ خلاقیت محسوب می‌شود، بهتر است به جای این‌که در ابتدای روز تازه به تهیه لیست کارهای خود فکر کنید، از همان شب قبل همه چیز را برای فردای خود آماده کرده باشید.

انگیزه پیدا کنید

از دست دادن انگیزه یکی از متداول‌ترین مشکلاتی است که برای نویسنده‌ها پیش می‌آید. مشتاق ماندن به ادامه کار در تولید محتوای نوشتاری چه در قالب کتاب باشد و چه داستان و چه وبلاگ، گاهی اوقات بسیار دشوار می‌شود. هر چند وقت یک بار افکاری از این دست به سراغ نویسنده‌ها خواهد آمد: اصلا چرا باید بنویسم؟ مگر کسی هم نوشته‌های من را می‌خواند؟ آیا من به اندازه کافی برای نویسنده بودن خوب هستم؟ اگر مورد انتقاد قرار بگیرم چه؟

مقاله مرتبط: چرا باید به وبلاگ‌نویسی ادامه دهید، حتی اگر کسی نوشتارهای شما را نمی‌خواند

این فکرها خیلی راحت می‌توانند یک نویسنده را از ادامه راه ناامید کنند. برای همین است که نویسنده‌ها خودشان باید در حفظ انگیزه‌شان برای ادامه راه کوشا باشند. یکی از راه‌های مشتاق ماندن به نوشتن این است که کارهای بزرگ را به چند کار کوچک‌تر تقسیم کنید. مثلا اگر در حال نوشتن یک کتاب یا یک مقاله طولانی هستید، بهتر است آن را به طور مقطعی کامل کنید، مثلا روزی ۵۰۰ کلمه بنویسید و به نوشتارتان اضافه نمایید. با این کار، کیفیت مطالب‌تان هم افت نخواهد کرد.

باید حواس‌تان به موفقیت‌های‌تان هم باشد. گاهی اوقات ممکن است در کار نویسندگی به موفقیت‌هایی دست یابید که زیاد مورد توجه‌تان قرار نگیرند. بهتر است موفقیت‌های‌تان را برای خودتان بزرگ‌نمایی کنید. مثلا هر بار که کسی کتاب شما را خرید یا در خبرنامه وبلاگ‌تان عضو شد، به خاطرش به خودتان یک آفرین بگویید و به کارتان افتخار کنید. بعلاوه، می‌توانید یک لیست از کارهای انجام شده خودتان هم تهیه کنید و هر بار که احساس خستگی کردید آن لیست را بازبینی کنید تا برای ادامه دادن انگیزه پیدا کنید.

خلاقیت

از سوی دیگر، شایسته است که یک برنامه منظم در تولید محتوای نوشتاری معین نمایید و سعی کنید به این برنامه منظم پایبند بمانید؛ مثلا به خودتان قول دهید که هر دو هفته یک فصل از کتابی که مشغول نوشتنش هستید را به پایان برسانید، یا این‌که هر هفته یک پست جدید در وبلاگ‌تان منتشر نمایید. همین اجبار به پایبندی به برنامه تولید محتوا می‌تواند سبب شود که به خاطر نشکستن توالی این برنامه، به کارتان ادامه بدهید.

پایان‌نوشت

به طور خلاصه، نویسنده شدن سخت است اما از آن سخت‌تر، نویسنده ماندن است. ذهن خلاق موهبتی نیست که همیشه در اختیار آدم باشد. گاهی فکر نویسنده با او یاری نمی‌کند، اما این موضوع نباید باعث شود که او از نوشتن ناامید شود و کارش را برای همیشه کنار بگذارد. گرچه نکاتی برای افزایش خلاقیت را در این نوشتار با شما مرور کردیم، اما این لیست به همین‌جا ختم نمی‌شود. هر کسی برای خودش یک راه متفاوت برای به دست آوردن خلاقیت سراغ دارد. یکی با خوردن شکلات ذهنش به کار می‌افتد و دیگری با ورزش کردن دلسردی را کنار می‌گذارد. در یک کلام، اگر مشتاق هستید نویسنده شوید هر راهی که بلد هستید را انجام دهید تا به نوشتن وفادار بمانید.

استمرار سازنده موجب پیشرفت می‌شود

اسمترار

چند سال پیش که برای کنکور درس می‌خواندم، یک مشاور درسی داشتم که حرف‌های جالبی می‌زد. البته برخی از حرف‌هایش را آن موقع متوجه نمی‌شدم گاهی هم تنبلی می‌کردم و گوش نمی‌دادم. اما بعضی از گفته‌هایش هنوز هم آویزه گوشم هست و هر چند وقت یک بار به آن‌ها فکر می‌کنم. یک بار گفت، برای این‌که درس را یاد بگیری باید آن را پیش خودت تکرار کنی؛ آن‌قدر تکرار کنی که ملکه ذهنت بشود. بعد رفت کنار تخته و گفت وقتی یک بار یک بخش از درست را می‌خوانی، آن‌چه خواندی به شکل یک نقطه‌چین در ذهنت ذخیره می‌شود. بار دوم که آن را تکرار کنی، یک نقطه‌چین دیگر روی نقطه‌چین قبلی می‌آید. هر بار که درس را در ذهنت مرور کنی، این اتفاق تکرار می‌شود تا این‌که نقطه‌چین‌ها کم‌کم شکل یک خط کامل و ممتد را پیدا کنند. به بیان دیگر، با استمرار است که درس برای همیشه در ذهنت باقی می‌ماند.

دیروز داشتم به همین ماجرا و حرف جالبی که مشاور درسی‌ام چند سال پیش مطرح کرد فکر می‌کردم. به خودم گفتم، اگر تکرار کردن در زمینه درس خواندن چنین ساز و کاری دارد، حتما در زندگی هم می‌تواند همین‌قدر فایده داشته باشد.

مثلا فرض کنید کسی که هر روز ورزش کردن را تکرار می‌کند و در آن اسمترار می‌ورزد، قطعا می‌تواند به نتیجه دلخواهش که همان سلامتی و بدنی زیباتر است دست پیدا کند، ولی کسی که چند روز در میان به ورزش می‌پردازد، فقط وقت خودش را تلف می‌کند و پیش خودش تصور می‌کند که ورزش‌کار است در حالی که چنین نیست. یا فرضا یک راننده هر چه بیشتر رانندگی کند یا به عبارت دیگر رانندگی را در شرایط مختلف تکرار کند، تجربه بیشتری به دست می‌آورد و بهتر می‌تواند خودروی خود را کنترل نماید. در حالی که یک راننده تازه‌کار باید با احتیاط بیشتری به رانندگی بپردازد. یا حتی همین نوشتن را در نظر بگیرید. یک نویسنده هر چه بیشتر نوشتن را تکرار کند، ترسش از نوشتن کمتر خواهد شد و به فنون نگارشی تسلط بیشتری پیدا خواهد کرد و به مرور به یک نویسنده حرفه‌ای و تمام عیار تبدیل خواهد شد.

اسمترار

پس به این نتیجه رسیدم که در هر امری اگر هدف پیشرفت کردن است، باید استمرار را جدی گرفت.

در هر زمینه‌ای که مشغول فعالیت هستید یا می‌خواهید فعالیت خود را آغاز نمایید، فراموش نکنید که طبیعتا در ابتدا کارتان فوق‌العاده نخواهد بود. این خود شما هستید که باید با ادامه دادن و ناامید نشدن آن‌قدر تکرار و تمرین کنید تا به حرفه‌ای تبدیل شوید. چه بسیارند افرادی که می‌توانند در اموری خاص با توجه به ذوق و علاقه‌شان به موقعیت‌هایی باور نکردنی دست یایند، اما از آن‌جا که حوصله تکرار و تمرین را ندارند از این فرصت‌ها بی‌بهره می‌مانند.

آنتونی رابینز: کاری که هر از گاهی انجام می‌دهیم زندگی ما را نمی‌سازد، سازنده زندگی ما کارهایی هستند که در انجام‌شان استمرار داریم.

موفقیت یک شبه به دست نمی‌آید. برای رسیدن به آن باید اول از پله‌های موفقیت بالا رفت که مسلما کار ساده‌ای هم نیست. در این میان تنها کسانی به پله آخر می‌رسند که در بالا رفتن استمرار دارند و در میانه راه خسته نمی‌شوند.

یک نقاش را در نظر بگیرید. این نقاش وقتی کارش را شروع می‌کند و اولین نقاشی خودش را می‌کشد، مسلما نتیجه یک شاهکار نخواهد بود. اما به مرور و با هر تابلویی که کنار می‌گذارد و با هر نقاشی‌ای که می‌کشد، اثر ارزشمندتر و کامل‌تری را خلق می‌نماید. یک گیتاریست هر چه بیشتر گیتار بزند، تخصصش در این کار بیشتر خواهد شد و روان‌تر گیتار خواهد نواخت. یک شاعر هر چه بیشتر به شعر گفتن ادامه دهد می‌تواند اشعار زیباتری را خلق کند.

با این همه، البته ذکر این نکته هم مهم است که هر تکراری موجب پیشرفت نمی‌شود. گاهی اوقات افرادی هستند که گرچه کارشان را تکرار می‌کنند و ناامید نمی‌شوند اما به جای خاصی هم نمی‌رسند. علت این است که در تکرارهای خودشان به دنبال پیشرفت کردن و افزایش کیفیت کار خودشان نیستند. صرفا همان کار بی‌کیفیت خودشان را تکرار می‌نمایند. تکرار فقط در زمانی سازنده است که تمایل به پیشرفت در آن نهفته باشد. کسی که برای پیشرفت تکرار کند، سعی می‌کند هر بار بهتر از قبل تلاش نماید.

دوآین جانسون: موفقیت همواره در سرافرازی خلاصه نمی‌شود، استمرار نیز نقش مهمی دارد. تلاش مستمر است که به موفقیت ختم خواهد شد و سرافرازی را نیز به دنبال خودش خواهد آورد.

اولین نقاشی یک نقاش، یا اولین آهنگ یک گیتاریست، یا اولین شعر یک شاعر به طور حتم با بازخوردهای چندان دل‌چسبی مواجه نخواهد شد، اما کسی موفق می‌شود که از اولین بازخوردها یا واکنش‌های منفی دلسرد نشود. او سعی می‌کند که از این واکنش‌های منفی نکات لازم را استخراج نماید و نقاط ضعف خودش را متوجه بشود تا در تلاش‌های آینده خودش این نقاط ضعف را رفع نماید.

اسمترار

یادم می‌آید در یکی از قسمت‌های سریال بریکینگ بد داستانی در همین رابطه شنیدم. وقتی مشاور ترک اعتیاد جسی به او گفت آیا شده تا به حال کاری را انجام دهی و به آن افتخار کنی؟ او در پاسخ گفت که وقتی مشغول تحصیل بوده، یکی از معلمانش به او یک پروژه عملی داده بود و از او درخواست کرده بود که برای امتحانش یک جعبه چوبی درست کند. جسی هم که در آن زمان حال و حوصله این کارها را نداشت یک جعبه معمولی ساخت. وقتی آن را به معلمش نشان داد، او به جسی با اکراه نمره قبولی را داد ولی از او پرسید واقعا این بهترین کاری است که می‌توانی انجام دهی؟

این حرف روی جسی تاثیر بزرگی گذاشت و تصمیم گرفت سعی کند جعبه چوبی بهتری را بسازد. همین باعث شد که آن‌قدر به ساختن جعبه‌های چوبی ادامه دهد تا بالاخره جعبه‌ای بسازد که از هر نظر بی‌نقص بود. خود جسی از نتیجه کار بسیار راضی بود و به نظر خودش بهترین جعبه‌ای بود که تا به حال در عمرش ساخته است. جسی می‌توانست از همان بازخورد اول معلمش احساس دلسردی کند و به گرفتن نمره بسنده نماید و دیگر به دنبال ساختن جعبه‌های بیشتر نرود، اما این کار را نکرد و تصمیم گرفت واقعا بهترین جعبه عمرش را بسازد.

آرسن ونگر: وقتی به آدم‌های موفق نگاه می‌اندازی، می‌بینی که آن‌ها کسانی نیستند که صرفا انگیزه داشته‌اند، بلکه کسانی هستند که در انگیزه‌های خودشان استمرار ورزیده‌اند.

بنابراین، تجربه به همه ما ثابت کرده که تکرار و استمرار به شرطی که با محوریت پیشرفت و بهبود عملکرد باشد قطعا به موفقیت منتهی می‌شود. بیایید از این پس از بازخوردهای منفی دلسرد نشویم و در عوض به فکر این باشیم که چطور می‌توانیم بهتر تلاش کنیم. قطعا به مرور خواهیم توانست به نتایج کامل‌تری دست پیدا کنیم. بیایید اجازه ندهیم ایده‌آل‌گرایی ما را مجبور کند به این نتیجه برسیم که در همان اولین تلاش خود می‌توانیم بهترین نتیجه را خلق کنیم.