چرا بازدیدکننده‌ها از وبلاگ شما فراری می‌شوند؟

وبلاگ

هر بلاگری این مساله را تجربه کرده است که بازدید کننده‌ها پس از ورود به وبلاگش خیلی زود آن را ترک می‌کنند. این برای هیچ وبلاگی خوش‌آیند نیست. ما وبلاگ‌نویس‌ها تمام تلاش‌مان این است که بازدید کننده‌ها را تبدیل به مخاطب‌های دائمی وبلاگ خود کنیم، حال اگر اکثر افرادی که به تازگی وارد وبلاگ ما می‌شوند، خیلی زود آن را ترک کنند و دیگر هرگز به سمت آن باز نگردند، این قطعا نشانه خوبی نیست.

اگر در هنگام بررسی آمار عملکرد وبلاگ‌تان به این موضوع برخوردید، باید از خودتان این سوال را بپرسید که دقیقا چه موضوعی سبب شده که بازدید کننده‌ها به سرعت از وبلاگ شما خارج بشوند؟ مسلما این مشکل بازدید کننده‌ها نیست، حتما وبلاگ شما مشکلاتی دارد که آن‌ها را از خود می‌راند. اگر برای شما هم این مساله پیش آمده است ولی نمی‌توانید به دلایلش پی ببرید، امروز می‌خواهم با شما از متداول‌ترین دلایل فراری بودن بازدید کننده‌ها از برخی وبلاگ‌ها بپردازم. با دقت به مواردی که در ادامه به آن‌ها خواهم پرداخت فکر کنید و چنان‌چه متوجه شدید که وبلاگ شما یکی یا چند مورد از این مشکلات را دارد، در اسرع وقت سعی کنید آن‌ها را رفع نمایید:

طراحی ضعیف، قدیمی و تکراری

اولین عنصری که توجه هر بازدید کننده‌ای را در وبلاگ شما به خودش جلب می‌کند، ظاهر وبلاگ شماست. قبلا هم بارها گفتم که ظاهر وبلاگ، حکم ویترین محتوای وبلاگ را دارد. حال اگر این ویترین جذابیتی نداشته باشد یا به خوبی چیده نشده باشد، چطور می‌توان انتظار داشت که دیگران به آن‌چه در داخل این ویترین ارائه می‌شود توجه کنند؟ وبلاگ‌‌نویس‌هایی که به ظاهر وبلاگ خودشان اهمیت نمی‌دهند و سروته ماجرا را با یک پوسته رایگان تکراری و خسته‌کننده هم می‌آورند، هرگز نخواهند توانست بازدید کننده‌ها را به مخاطب‌های دائمی وبلاگ‌شان تبدیل کنند. در عوض، هر چه ظاهر یک وبلاگ منظم‌تر، زیباتر و چشم‌نوازتر باشد، مثل یک آهن‌ربا بازدید کننده‌ها را به سمت خودش می‌کشاند.

فونت نامناسب

این مشکل در اکثر وبلاگ‌های فارسی به چشم می‌خورد. تعداد قابل توجهی از بلاگرهای ایرانی اصلا به مساله فونت وبلاگ‌شان فکر هم نمی‌کنند، باقی هم یا وقت و حوصله تغییر فونت وبلاگ را ندارند یا این‌که این کار را بلد نیستند. فونت نوشتار اهمیت فراوانی دارد، اگر یک فونت نامناسب برای نوشته‌ها استفاده شود خواندن مطالب برای بازدید کننده‌ها سخت خواهد شد و همین سبب می‌شود که آن‌ها زحمت خواندن را به خودشان ندهند و چشم خودشان را اذیت نکنند و در نتیجه وبلاگ شما را خیلی راحت ترک خواهند کرد. حال این‌که، وبلاگ‌هایی که از فونت‌های خوبی همچون وزیر یا ایران‌یکان استفاده می‌نمایند، شانس بیشتری در جذب مخاطب دارند.

موبایل فرندلی نبودن

با فراگیر شدن دیوایس‌های موبایل و اسمارت فون‌ها، هر روز به تعداد کاربران این دیوایس‌ها افزوده می‌شود. اکنون حجم قابل توجهی از بازدید کننده‌های وبلاگ‌ها، از طریق دیوایس‌های موبایل به وبلاگ‌ها سر می‌زنند. حال اگر وبلاگی طراحی موبایل فرندلی نداشته باشد، بازدید کننده حق دارد وقت خودش را در آن وبلاگ هدر ندهد. با این حساب، طراحی موبایل فرندلی یکی از ملزومات هر وبلاگی محسوب می‌شود.

وبلاگ

کند بودن وبلاگ

کاربران اینترنتی عاشق سرعت هستند و از کندی بیزارند. به همین دلیل است که هر سرویس و وب‌سایت و نرم‌افزاری را که فکرش را بکنید تمام تلاشش را می‌کند که سرعت ارائه خدمات و محتوای خود را به بالاترین حد ممکن برساند. به بیان دیگر، خیلی از سرویس‌ها و وب‌سایت‌ها بر سر سرعت ارائه محتوا با هم رقابت جدی و نفس‌گیر دارند. در این میان، وبلاگ‌ها هم از این رقابت مستثنی نیستند. وبلاگی که برای لود شدنش باید یک دقیقه منتظر ماند در جذب مخاطب خیلی ضعیف‌تر از وبلاگی عمل می‌کند که زیر پنج ثانیه به طور کامل لود می‌شود.

تبلیغات مزاحم

تقریبا هیچ کدام از ما میانه خوبی با تبلیغات اینترنتی نداریم. دقیقا به همین دلیل است که سرویس‌های اد بلاکر پدید آمده‌اند. اما به این نکته هم باید توجه کرد که یکی از منابع در‌آمد اصلی وبلاگ‌نویس‌ها، گرفتن تبلیغات در وبلاگ است. با این حال برخی از وبلاگ‌ها هستند که در این زمینه زیاده‌روی می‌کنند و آن‌قدر تبلیغات در وبلاگ‌شان می‌گذارند که ذهن بازدید کننده را آزار می‌دهد. این وبلاگ‌ها نه تنها در جذب مخاطب موفق نخواهند بود، بلکه دید مخاطبان وبلاگ‌های دیگر را نسبت به ارائه تبلیغات منفی خواهند کرد و سبب می‌شوند که بلاگرهای دیگر هم جرات نکنند از این طریق به کسب درآمد معقول بپردازند.

نوشتار مرتبط: الگوبرداری نامناسب از شیوه کسب درآمد در اینترنت

محتوای ضعیف

اساس وجودی هر وبلاگ را محتوای آن تشکیل می‌دهد. بنابراین، به طور حتم یکی از اصلی‌ترین دلایل فراری بودن بازدید کننده‌ها از یک وبلاگ می‌تواند محتوای ضعیف آن باشد. نوشتارهایی که به اندازه کافی جامع و کامل نباشند و زمان و زحمت زیادی برای تولیدشان خرج نشده باشد و مفهوم و مقصود خاصی را نتوانند انتقال دهند، ضعیف به حساب می‌آیند. وبلاگ‌نویس بودن صرفا به نوشتن نیست، کسی وبلاگ‌نویس است که خوب نوشتن را بلد باشد.

نوشتار مرتبط: یک وبلاگ بیشتر به کدام یک احتیاج دارد، محتوای عمیق یا محتوای سطحی؟

تشخیص ندادن مخاطب هدف

هر محتوایی باید برای خودش یک مخاطب هدف داشته باشد و تشخیص این مخاطب هدف از مسئولیت‌های تولید کننده محتواست. با این وجود، اگر یک بلاگر به تعیین مخاطب هدف نپردازد یا مخاطب هدف نوشتارهای خودش را در طول زمان گم کند، مسلما از تعداد مخاطب‌های دائمی وبلاگش کاسته خواهد شد. وبلاگ‌نویسی که هر چه به ذهنش می‌رسد می‌نویسد و به فکر حفظ اتحاد موضوعی محتوای خودش برای جذب مخاطب هدف نیست، قادر نخواهد بود که با بلاگرهای حرفه‌ای به رقابت بپردازد.

مطابقت نداشتن عنوان با بدنه نوشته

در رابطه به خود نوشته‌ها، اولین نکته‌ای که باید به آن اشاره کرد تطابق عنوان با بدنه است. هر روز با مقالات زیادی در اینترنت مواجه می‌شوم که عنوانش هیچ ربطی به آن‌چه در خود پست نوشته شده ندارد؛ مثل این است که سردر یک فروشگاه مواد خوراکی تابلوی یک کفش فروشی را نصب کنند. نتیجه‌اش می‌شود گیج شدن بازدید کننده وبلاگ و در نهایت فراری شدن از آن. همواره باید سعی شود که متن نوشتار در خدمت عنوان آن باشد.

فرمت نامناسب مطالب

ایراد بعدی که به اکثر مطالب منتشر شده در وبلاگستان فارسی وارد است، نداشتن یک فرمت صحیح و خوانا است. بارها نوشته‌هایی را خوانده‌ام که یا در آن خبری از تیتر یا لیست نبوده، یا پاراگراف‌ها بیش از حد کوتاه یا بیش از حد طولانی بوده است یا این‌که اصلا پاراگراف‌بندی نشده است و تمام کلمات یک نفس بدون هیچ فاصله‌ای کنار هم ردیف شده‌اند. فراموش نکنیم که بازدید کننده‌ها هیچ وقت از همان ابتدا یک مطلب را نمی‌خوانند، بلکه اول با نگاهی گذرا آن را با چشم خود اسکن می‌کنند و اگر به نظرشان جالب آمد آن وقت به خواندنش راضی می‌شوند. استفاده از تیترها و لیست‌ها و پاراگراف‌بندی درست می‌تواند روند اسکن کردن چشمی را برای بازدید کننده‌ها ساده‌تر کند.

نوشتار مرتبط: به نظم نوشتار احترام بگذاریم

اشتباهات متعدد املایی و انشایی

از دیگر عوامل فراری دهنده بازدید کننده از وبلاگ، وجود تعداد قابل توجهی از غلط‌های املایی و انشایی در مطالب است. کسی که مشغول مطالعه یک مقاله است دوست ندارد مدام با این گونه اشتباهات مواجه بشود چون در غیر این صورت، شخص نویسنده در نظرش یک فرد ناشی و غیر حرفه‌ای جلوه می‌کند و دیگر دلیلی نمی‌بیند که نوشته یک چنین نویسنده‌ای را بخواند. جدا از این، وقتی خودتان نوشته‌های خودتان را نمی‌خوانید تا اشکالات آن‌ها را برطرف کنید، چطور انتظار دارید دیگران نوشته‌های شما را بخوانند؟

نوشتار مرتبط: اولین پیش‌نویس یک نوشتار به هیچ دردی نمی‌خورد

لینک‌های جذاب‌تر از خود مطلب

قرار دادن لینک در داخل مطالب، از نظر بهینه‌سازی محتوا برای موتورهای جست‌وجو یک ضرورت به شمار می‌آید. اما از سوی دیگر، اگر لینک‌هایی که در مطالب خود می‌گذارید از نوشته خودتان جذاب‌تر و بهتر باشد، یا به بیان واضح‌تر، اگر کیفیت محتوای شما از کیفیت محتوایی که به آن لینک خارجی می‌دهید کمتر باشد، در واقع دارید با دست خودتان بازدید کننده‌های وبلاگ‌تان را فراری می‌دهید. راه حل این مشکل این است که سعی کنید تا جایی که می‌توانید به تولید محتوای باکیفیت بپردازید تا حداقل ارزش محتوای وبلاگ شما با ارزش محتوای وبلاگی که به آن لینک می‌دهید یکسان باشد.

وبلاگ

عدم وجود امکان اشتراک گذاری نوشتارها

با فراگیر شدن شبکه‌های اجتماعی، کاربران اینترنتی این روزها دوست دارند هر چیزی را با دیگران به اشتراک بگذارند. حال اگر وبلاگ شما چنین امکانی را برای بازدید کننده‌ها فراهم نکند، بازدید کننده‌ها هم از وبلاگ‌تان ناامید می‌شوند و دیگر به سراغش نخواهند آمد. در انتهای مطالب با قرار دادن دکمه‌های به اشتراک گذاری، روند اشتراک گذاری نوشته‌های خودتان را ساده سازید.

نوشتار مرتبط: چرا کاربران محتوای اینترنتی را به اشتراک می‌گذارند؟

به کار نبردن تصاویر کافی و مرتبط

اگر از من بپرسند سخت‌ترین بخش وبلاگ‌نویسی کدام مرحله است بی‌درنگ می‌گویم پیدا کردن و انتخاب عکس‌ها برای مطالب. شاید وقتی که من برای پیدا کردن عکس‌های مطالبم صرف می‌کنم دو برابر زمانی باشد که خرج نوشتن خود پست‌هایم می‌شود. عکس‌ها نه تنها بهتر می‌توانند با مخاطب ارتباط برقرار کنند، بلکه مانع خسته شدن چشم بازدید کننده‌ها هم می‌شوند. خواندن متن‌های بدون عکس به مراتب سخت‌تر از خواندن متن‌هایی است که در آن از تصاویر استفاده شده است. با این حال باید یادتان باشد که اولا بیش از حد در نوشته‌های خود تصاویر را به کار نبرید و ثانیا عکس‌هایی که انتخاب می‌کنید همگی باکیفیت و حتی‌الامکان مرتبط با موضوع نوشته باشند.

اهمیت ندادن به بازخوردها

وقتی یک بازدید کننده برای نوشته‌های شما کامنتی می‌گذارد یا در مورد وبلاگ‌تان در شبکه‌های اجتماعی نظری می‌دهد، شما باید در اولین فرصت ممکن به بهترین و کامل‌ترین شکل به بازخورد او پاسخ بدهید. این بهترین فرصت برای تبدیل کردن آن بازدید کننده به یک مخاطب دائمی است. هیچ کس دوست ندارد وبلاگ کسی را دنبال کند که وقت جواب دادن به اظهار نظرهای بازدید کننده‌های خودش را ندارد.

پاپ آپ عضویت در خبرنامه

مورد آخر، آزار دهنده‌ترین ویژگی وبلاگ‌هایی است که بازدید کننده‌ها از دست‌شان فراری هستند. قبول دارم که خبرنامه برای وبلاگ خیلی مهم است و هر بلاگری باید سعی کند اعضای خبرنامه وبلاگ خودش را افزایش دهد، ولی استفاده از پنجره پاپ آپ برای عضو شدن در خبرنامه وبلاگ به هیچ عنوان مورد قبول من و بسیاری از مخاطبان وبلاگ‌ها نیست. می‌دانم که وبلاگ‌های زیادی هستند که از این روش برای بالا بردن تعداد اعضای خبرنامه خود کمک می‌گیرند، ولی این دلیل نمی‌شود که استفاده از پاپ آپ برای خبرنامه وبلاگ روش خوبی باشد. به بازدید کننده‌های وبلاگ خود احترام بگذارید و با پاپ ‌آپ‌ها آزارشان ندهید. اگر کسی واقعا از مطالب شما خوشش آمده باشد خودش می‌فهمد که می‌تواند در خبرنامه وبلاگ شما عضو شود.

پایان‌نوشت

در انتها لازم می‌دانم این را یادآور شوم که گرچه به دست آوردن و افزایش مخاطب‌های وبلاگ امری مهم و ضروری است و هر بلاگری باید در این مسیر کوشا باشد، اما همان‌طور که قبلا هم اشاره کرده بودم، اگر به وبلاگ‌نویسی علاقه‌مند هستید در هر شرایطی به نوشتن خود ادامه بدهید، حتی اگر هیچ کس وبلاگ شما را نمی‌خواند. این‌که شما از نوشتن لذت ببرید در درجه اول اهمیت قرار دارد.

نوشتار مرتبط: چرا باید به وبلاگ‌نویسی ادامه دهید، حتی اگر کسی نوشتارهای شما را نمی‌خواند

چطور برای سال نو وبلاگ خود را آماده کنید؟

وبلاگ

هر سال همین روزها، وقت خانه‌تکانی می‌رسد و آماده شدن برای یک سال جدید. هر کسی سعی می‌کند به هر ترتیب که شده در حد و اندازه خودش یک تغییری در رفتار و شخصیت خودش ایجاد کند و زندگی بهتری را پیش بگیرد. اما در این میان، وبلاگ‌نویس‌ها علاوه بر تمام کارهای لازم برای سال نو، باید به وبلاگ خودشان هم رسیدگی نمایند. البته منظورم این نیست که باید وبلاگ خود را روی کامپیوترتان باز کنید و بعد صفحه نمایش را تکان دهید تا از این طریق وبلاگ‌تان را خانه‌تکانی کنید. منظورم این است که درست مثل خودتان که سعی می‌کنید تغییر کنید، وبلاگ‌تان هم باید برای سال نو تغییراتی داشته باشد و از گذشته بهتر شود.

آماده کردن وبلاگ برای سال نو کار چندان دشواری نیست، فقط کافی است چند روزی زمان برای این کار خرج کنید. مسلم بدانید که بعد از آن، احساس‌تان نسبت به وبلاگ و وبلاگ‌نویسی بهتر خواهد شد، وبلاگ‌تان یک جان تازه خواهد گرفت و بازدیدکننده‌ها هم تجربه بهتری از وبلاگ شما در ذهن‌شان ثبت خواهد شد. شاید باورش سخت باشد، اما همین تغییرات کوچکی که در ادامه در موردشان صحبت خواهم کرد می‌توانند چنان تاثیری روی سبک نوشتار شما بگذارند که هرگز فکرش را هم نمی‌کردید.

همین چند روز زمانی که می‌گذارید برای نو کردن وبلاگ‌تان به مناسبت نو شدن سال، این قدرت را دارد که شما را به نوشتن امیدوار کند. می‌تواند کاری کند که از ادامه وبلاگ‌نویسی خسته نشوید. می‌تواند بازدیدکننده‌های وبلاگ‌تان را امیدوار کند که وبلاگ شما از آن دسته وبلاگ‌ها نیست که به مرور توسط نویسنده‌اش به فراموشی سپرده شود و بعد از چند مدت سکون و بی‌خبری، از تاریخ وبلاگستان فارسی حذف گردد. پس بیایید در کنار تمام آن برنامه‌های متداولی که هر سال برای شروع بهار جدید عملی می‌کنید، این بار حواس‌تان به نو کردن وبلاگ‌تان هم باشد.

لباسی نو به تن وبلاگ خود کنید

برای سال جدید، چه تغییری بهتر از یک ظاهر جدید برای وبلاگ‌تان می‌توان پیشنهاد داد؟ اگر تا به حال از پوسته‌‌ای قدیمی بر روی وبلاگ‌تان استفاده می‌کردید و چشم خودتان و بازدیدکننده‌های وبلاگ از ظاهر تکراری آن خسته شده است، اولین و بهترین کار برای شروع سال نو این است که یک پوسته جدید برای وبلاگ‌تان دست‌وپا کنید. برای این کار روش‌های مختلفی در اختیار دارید که استفاده از هر کدام مشروط است به میزان هزینه‌ای که می‌خواهید خرج پوسته نو کنید.

اگر هزینه برای‌تان مهم نباشد، بهتر است به طراحان وبلاگ یک پوسته اختصاصی منحصر به فرد سفارش بدهید، گرچه این روش کمی زمان‌بر است اما قطعا نتیجه بسیار ارزشمند خواهد بود خصوصا برای وبلاگ‌های شخصی که صاحبان‌شان می‌توانند از همین طراحی اختصاصی هم به عنوان یک ابزار برای پرسنال برندینگ بهره‌مند شوند. راه دیگر این است که یک پوسته قابل ترجمه را از یک فروشگاه خارجی مثل تم فارست خریداری کنید و سپس آن را ترجمه نمایید. این روش نسبت به روش اول کم هزینه‌تر است و نتیجه قابل قبولی هم به دنبال دارد.

راه آخر هم استفاده از پوسته‌های ترجمه شده و فارسی‌سازی شده است که برخی از آن‌ها نیز رایگان هستند. گرچه شاید راه آخر با توجه به رایگان بودنش جذاب‌تر به نظر برسد، اما پیشنهاد می‌کنم این راه را پیش نگیرید، چون اکثر این پوسته‌ها توسط وبلاگ‌های دیگر مورد استفاده قرار گرفته و تکراری شده‌اند و دیگر جذابیتی برای بازدیدکننده‌ها ندارند.

وبلاگ

پست‌های قبلی خود را مرور کنید

در طی یک سال گذشته شما پست‌های مختلف و متعددی را در وبلاگ‌تان منتشر کرده‌اید که البته حجم این محتوا مستقیما به میزان فعالیت شما در حیطه وبلاگ‌نویسی بستگی دارد. اما حجمش هر چقدر هم که باشد، بد نیست چند روزی را به مرور پست‌های یک سال گذشته اختصاص بدهید.

این کار چندین مزیت دارد. اول این‌که این فرصت در اختیار شما قرار می‌گیرد که اشکالات این پست‌ها را رفع نمایید. شاید در زمان انتشار آن پست‌ها یک غلط املایی یا انشایی از زیر دست‌تان در رفته باشد، یا عکسی از مطالب قبلی حذف شده باشد یا این‌که بخشی از یک نوشتار نیازمند تغییراتی باشد.

از سوی دیگر، با این کار شما به خودتان این امکان را می‌دهید که در افکار یک سال گذشته خود جست‌وجویی کنید و ببینید در این دوازده ماهی که گذشت به چه چیزهایی فکر می‌کردید که به نوشتن این پست‌ها منتهی شده است. حتی ممکن است کلی ایده جدید برای نوشتارهای آینده وبلاگ‌تان به دست بیاورید. بعلاوه، اگر برخی از مطالبی که در گذشته نوشتید به نظرتان ضعیف یا بی‌ربط آمد هم می‌توانید آن‌ها را حذف کنید تا کیفیت محتوای موجود در وبلاگ را حفظ نمایید.

برای پست‌های آینده خود برنامه‌ریزی کنید

اقدام بعدی که باید انجام دهید این است که برای پست‌هایی که در سال آینده می‌خواهید در وبلاگ‌تان منتشر کنید از همین حالا برنامه‌ریزی کنید. تمام موضوعاتی که به نظرتان جذاب می‌رسند و هنوز به اندازه کافی به آن‌ها نپرداخته‌اید را در یک دفترچه یا اپ یادداشت کنید تا از یادتان نرود. سپس برای تمام آن موضوعات به صورت جداگانه چند تیتر بنویسید تا بعدا وقتی خواستید پستی در رابطه با آن موضوع بنویسید بدانید که به چه جنبه‌هایی از آن بحث می‌خواهید بپردازید.

با این کار، نوشتن پست‌ها برای شما ساده‌تر و روان‌تر خواهد شد. اگر پست‌هایی از قبل آماده برای انتشار دارید، آن‌ها را به شکل منظم زمان‌بندی کنید تا جدول محتوای شما برای سال آینده آماده باشد. ممکن است شرایطی پیش بیاید که نتوانید مطابق برنامه به وبلاگ‌نویسی مشغول باشید، پست‌های زمان‌بندی شده در این مواقع خیلی به درد شما خواهند خورد. اگر برای شروع نوشته‌های جدید ایده‌ای به نظرتان نمی‌رسد، ساختن یک لیست از بهترین نوشته‌های سال گذشته‌تان می‌تواند نقطه شروع خوبی باشد.

وبلاگ

از ابزارهای بیشتری کمک بگیرید

از آخرین باری که برای ساده‌تر کردن روند وبلاگ‌نویسی به دنبال ابزارها و افزونه‌های مختلف گشته‌اید چند وقت می‌گذرد؟ هر روز به تعداد و کارایی‌های این ابزارها و افزونه‌ها افزوده می‌شود، پس بد نیست دوباره نگاهی به این وسیله‌های دوست‌ داشتنی بیاندازید تا ببینید چه امکانات به درد بخوری برای شما به ارمغان آورده‌اند. مثلا اگر از وردپرس استفاده می‌کنید، پیشنهاد می‌کنم سری به بخش افزونه‌ها بزنید و به دنبال چند افزونه جدید و مفید بگردید، مطمئن باشید دست خالی باز نخواهید گشت.

به غیر از افزونه‌های وردپرس، ابزارهای دیگری هم می‌توان یافت که به شما در خواندن مطالب وبلاگ‌های دیگر، تحت نظر داشتن موضوعات مورد علاقه‌تان در وب، بالاتر بردن کیفیت و عمق نوشتارهای‌تان و همین‌طور ساده کردن به اشتراک گذاری محتوا در شبکه‌های اجتماعی کمک می‌کنند. (از سال آینده من هم سعی می‌کنم تمام ابزارهای مفیدی که برای وبلاگ‌نویسی پیدا می‌کنم را به تفصیل معرفی کنم).

به نوشتن ادامه دهید

حرف آخر این‌که، باید به شما تبریک بگویم که یک سال دیگر به عمر وبلاگ‌تان و همین‌طور به عمر وبلاگ‌نویسی‌تان اضافه شد. وبلاگ‌های کمی این شانس را دارند که یک سال بیشتر دوام بیاورند و به زندگی خود ادامه دهند. بلاگرهای معدودی این توانایی را دارند که آن‌چنان به کارشان علاقه داشته باشند که دوازده ماه دیگر به طول عمر وبلاگ‌شان بیافزایند. شما تا همین جا هم موفقیت بسیار مهمی را رقم زده‌اید. حالا زمان آن رسیده که دوباره با اشتیاق بیشتری به نوشتن ادامه دهید، به تجربیات خود اضافه کنید و اعتبار وبلاگ‌تان را بالاتر ببرید. سرنوشت وبلاگ شما در دستان خود شماست. آیا برای یک سال دیگر آماده هستید؟

چرا تلگرام هرگز نمی‌تواند جایگزین خبرنامه ایمیلی وبلاگ بشود؟

خبرنامه ایمیلی

این روزها اگر سری به اکثر وبلاگ‌های فارسی بزنید، به جای آن گزینه آشنای عضویت در خبرنامه ایمیلی وبلاگ، با دکمه عضویت در کانال تلگرام وبلاگ مواجه خواهید شد. گرچه قبول دارم که تلگرام در این چند سال اخیر تبدیل به یک پایگاه عظیم از کاربران ایرانی اینترنت شده است. قبول دارم که خیلی از کاربران ایرانی در حال حاضر اکثر وقت خود را صرف تلگرام می‌کنند. قبول دارم که تلگرام برای تولید کننده‌های محتوا می‌تواند انتخاب وسوسه‌انگیزی باشد. اما قبول ندارم که تلگرام بتواند جای خبرنامه ایمیلی برای وبلاگ را بگیرد. هرگز!

گرچه بلاگرهای ایرانی مستقیما این را ابراز نمی‌کنند که عضویت در کانال تلگرام را جایگزین خبرنامه ایمیلی وبلاگ‌شان کرده‌اند، اما وقتی باکسی برای وارد کردن ایمیل یا دکمه‌ای برای عضویت در خبرنامه در هیچ کجا از وبلاگ دیده نمی‌شود، دقیقا همین مفهوم را به مخاطب منتقل می‌کند. جالب این‌جاست که کانال‌های تلگرام اصلا با چنین هدفی ساخته نشده‌اند و این به نوعی خلاقیت خود بلاگرها بوده که به این نتیجه جالب دست یافته‌اند.

چند باری از سر کنجکاوی تصمیم گرفتم عضو کانال تلگرام برخی از این وبلاگ‌ها بشوم تا ببینم اساسا چه نوع محتوایی در آن‌ها منتشر می‌کنند که نمی‌توانند در خبرنامه آن‌ها را بگنجانند. بعد از کمی جست‌وجو در میان کانال‌های وبلاگ‌ها، متوجه شدم که محتوای این کانال‌ها در اصل همان محتوایی است که در خبرنامه‌های خود قرار می‌دهند یا می‌دادند، فقط با این تفاوت که در تلگرام محتوای خبرنامه را به صورت جداسازی شده عرضه می‌کنند. مثلا اگر می‌شد  چندین مطلب را در یک خبرنامه کنار هم گذاشت و در قالب یک بسته محتوایی واحد در اختیار مشترکان گذاشت، در تلگرام باید هر کدام از آن مطالب را به طور جداگانه ارائه نمود.

خبرنامه ایمیلی

به غیر از این، هیچ تفاوت دیگری بین محتوای کانال تلگرام وبلاگ‌ها و خبرنامه‌ها ندیدم. پس اگر چنین است، چرا برخی از بلاگرها ترجیح می‌دهند خبرنامه را رها کنند و به سراغ ساختن کانال تلگرام بروند؟

شاید پاسخ این باشد که آن‌ها فکر می‌کنند ایمیل دیگر به درد نمی‌خورد. اگر چنین است که باید به اطلاع آن‌ها رساند که کاملا اشتباه می‌کنند. ایمیل در اصل حکم آدرس افراد در دنیای اینترنت را دارد. چطور ممکن است کسی در اینترنت فعالیت داشته باشد ولی یک آدرس ایمیل به نام خود ثبت نکرده باشد؟ چطور ممکن است ایمیل به درد نخورد وقتی هنوز برای عضویت در سایت‌ها و سرویس‌های مختلف، اولین کاری که باید انجام داد وارد کردن آدرس ایمیل است؟ اگر به تعداد کاربران باشد، قطعا ایمیل نسبت به تلگرام تعداد کاربران بیشتری دارد.

شاید برخی‌ها فکر می‌کنند از طریق کانال تلگرام می‌توانند به کسب درآمد بپردازند و ایمیل چنین امکانی را برای‌شان فراهم نمی‌کند. این تصور هم کاملا غلط است. تمام بازاریاب‌های مطرح دنیا، همه بلاگرهای مشهور جهان تمام تلاش خودشان را می‌کنند تا به تعداد مشترکان خبرنامه وبلاگ‌های خود بیافزایند تا بتوانند از این طریق درآمد خود را هم افزایش دهند. خبرنامه ایمیلی همیشه جایگاه مناسبی برای تبلیغات و کسب درآمد بوده است. فرض کنید بتوانید در خبرنامه وبلاگ‌تان که هزاران عضو دارد، کتاب یا محتوا یا وبلاگ یک نویسنده دیگر را تبلیغ نمایید. مسلما هم به نفع شما خواهد بود و هم به نفع کسی که درخواست تبلیغ شدن دارد.

شاید عده‌ای تصور می‌کنند که چون تلگرام بین کاربران ایرانی محبوب است می‌تواند انتخاب بهتری نسبت به خبرنامه ایمیلی باشد. چطور ممکن است پلتفرم شلوغی مثل تلگرام بتواند گزینه جذاب‌تری نسبت به ایمیل به نظر برسد؟ درست است که تلگرام محبوب است، اما این می‌تواند یک نقطه ضعف هم باشد. شلوغی بیش از حد تلگرام ممکن است سبب شود که محتوای کانال شما نادیده گرفته بشود، آن هم با وجود آن همه کانال پرطرفدار تفریحی دیگر که با محتوای زرد خود توانسته‌اند به این جایگاه برسند، دیگر جایی برای جذب مخاطب به سمت محتوای وبلاگ باقی نمی‌ماند. این در حالی است که احتمال این‌که مطالب شما در قالب خبرنامه ایمیلی خوانده شود خیلی بیشتر است.

شاید بعضی از بلاگرها معتقد باشند که ساختن و مدیریت یک کانال تلگرام خیلی راحت‌تر و بی‌دردسرتر از مدیریت خبرنامه‌های ایمیلی است. خوشبختانه با وجود ابزارهای قدرتمند و متنوعی همچون میل‌چیمپ، کنترل ظاهر و محتوای خبرنامه‌ها تبدیل به کاری بسیار ساده و به دور از هر گونه پیچیدگی تبدیل شده است. حتی اگر با سرویس‌های خارجی به خاطر عدم آشنایی با زبان انگلیسی هم مشکل دارید، می‌توانید از سرویس‌های ایرانی خوبی همچون میل‌چی کمک بگیرید. در این سرویس‌ها وقتی یک بار طرح مورد نظرتان برای ظاهر خبرنامه خود را آماده کردید، برای بارهای بعدی می‌توانید از همان طرح ذخیره شده استفاده کنید تا زمان کمتری را صرف تولید خبرنامه نمایید.

خبرنامه ایمیلی

شاید این تصور برای تعدادی از تولید کننده‌های محتوا پیش آمده باشد که تلگرام آمار مناسبی از تعداد اعضا و تعداد بازدید مطالب ارائه می‌دهد، این در حالی است که سرویس‌های مدیریت ایمیل‌های انبوه در این زمینه هم تواناتر هستند. شما با کمک این سرویس‌ها می‌توانید از تعداد اعضای خبرنامه، تعداد دفعات باز شدن هر خبرنامه یا تعداد کلیک‌ها روی هر لینک از هر خبرنامه به طور دقیق مطلع شوید.

از همه این موارد که بگذریم، باید به این نکته هم توجه کرد که کاربران تلگرام اصولا دوست ندارند محیط تلگرام را ترک کنند و به سمت وبلاگ شما هدایت شوند. آن‌ها بیشتر تمایل دارند که همه محتوا را به طور کامل در همان تلگرام مشاهده کنند. در عوض، اعضای خبرنامه وقتی ایمیلی از شما دریافت می‌کنند، احتمال این‌که روی لینک مطالب داخل خبرنامه کلیک کنند و به سمت وبلاگ‌تان هدایت شوند و برای وبلاگ‌تان ترافیک ایجاد کنند خیلی بیشتر است.

با تمام نکاتی که گفته شد، لازم است به این موضوع هم اشاره کنم که تلگرام به عنوان یک سرویس پیام‌رسان، سرویس خوبی است. اما مشکل از آن‌جایی شروع می‌شود که سعی می‌کنیم از یک پیام‌رسان برای کارهای دیگر استفاده کنیم. البته تلگرام با باقی پیام‌رسان‌ها تفاوت‌های زیادی دارد و کلا پدیده‌ای است که شاید مشابه آن را به سختی بتوان پیدا کرد. ولی این پدیده هر چه که باشد باز هم قادر نیست با قدرت بزرگی همچون ایمیل مقابله کند.

بنابراین، اگر بلاگر هستید و این فکر را در سر می‌پرورانید که به تقلید از برخی از وبلاگ‌نویس‌های دیگر، شما هم لینک عضویت در کانال تلگرام وبلاگ را جایگزین لینک عضویت در خبرنامه ایمیلی وبلاگ کنید، بد نیست به همه مواردی که در این نوشتار آوردم فکر کنید و ببینید آیا باز هم ارزشش را دارد یا نه. حتی می‌توانید به این فکر کنید که آیا لازم هست در تلگرام برای وبلاگ خود کانال راه بیاندازید یا خیر.

آیا پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی می‌توانند جایگزین وبلاگ‌ها شوند؟

پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی

هر کسی که در زمینه وبلاگ‌نویسی فعال باشد، قطعا با پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی هم آشنایی دارد. نویسنده‌هایی که به زبان انگلیسی وارد هستند مطمئنا مدیوم را می‌شناسند، بلاگرهای ایرانی هم از نمونه‌های مشابه بومی‌اش مثل ویرگول خبر دارند، برخی از وبلاگ‌نویس‌های ایرانی هم مثل من قبلا در ویرگول چند مقاله‌ای منتشر کرده‌اند. بله! من قبلا در شبکه‌های اجتماعی با این نوع پلتفرم‌ها مخالفت کرده بودم (که البته دلایلش را در ادامه همین پست می‌نویسم) ولی برای تجربه هم که شده چند مطلب در آن نوشتم. حتی کار به آن‌جا کشید که در ویرگول از اتحاد بلاگرهای وب فارسی نوشتم و درخواست کردم که تولید کننده‌های محتوا برای مقابله با محتوای زرد، از این پلتفرم کمک بگیرند. البته این نوشته را اکنون از ویرگول پاک کرده‌ام چون به نظرم چنین پلتفرم‌هایی پتانسیل محقق کردن این آرزو را ندارند که علت این را هم در ادامه شرح خواهم داد.

شاید با خواندن پاراگراف اول این مقاله، تصور کنید که قرار است در پاراگراف‌های بعدی یک بند از این نوع پلتفرم‌ها بدگویی کنم و بگویم که به هیچ وجه نباید در ویرگول یا امثالش به نوشتن بپرازید. خیر، از همین حالا خیال‌تان را راحت کنم که چنین نیست. هدفم چیز دیگری است.

برای یک وبلاگ‌نویس که شاید سال‌هاست وقت خود را صرف نوشتن در وبلاگ خودش کرده است و حالا با نوشتن در ویرگول مجذوب ظاهر زیبا و سادگی و نرخ بیشتر تعامل در این سرویس شده است، اولین سوال این است که حالا چه کار کند؟ آیا باید وبلاگ خودش را به کلی فراموش کند و کلا به ویرگول مهاجرت کند یا این‌که بهتر است ویرگول را رها کند و وبلاگ خودش را حفظ نماید؟ هدف من این است که به همین سوال پاسخ بدهم.

پیش از هر چیز بیایید مزایا و معایب پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی را با هم مرور کنیم.

مزایای پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی

یک راه رایگان و بی‌زحمت برای نوشتن: برای تولید محتوا در ویرگول یا سرویس‌های مشابه، به تنها چیزی که نیاز دارید فقط یک اکانت است که ساختن آن به دانش خاصی احتیاج ندارد و از آن مهم‌تر این‌که کاملا رایگان است. با این‌که کار کردن با سیستم مدیریت محتوایی مثل وردپرس و ساختن وبلاگ وردپرسی با دامنه و هاست شخصی به هیچ وجه کار سخت و پیچیده و گرانی نیست، ولی باز هم نمی‌توان منکر سادگی و رایگان بودن پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی به عنوان یک مزیت بزرگ شد.

پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی

رابط کاربری جذاب و ساده: ویژگی مشترک تمامی پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی، جذابیت و سادگی رابط کاربری آن‌هاست. در این پلتفرم‌ها هیچ خبری از عناصر مزاحم نیست و سعی شده روی خود محتوا و مطالب نویسنده‌ها تاکید شود. این در مقایسه با امکاناتی که وردپرس به بلاگر می‌دهد (از جمله شخصی سازی سایدبار و فوتر و افزونه‌ها و ابزارک‌ها و…) گرچه محدودتر است، اما برای نویسنده‌هایی که حال و حوصله کلنجار رفتن با امکانات اضافه را ندارند، ویرگول می‌تواند گزینه جذاب‌تری باشد.

تعامل‌پذیری بیشتر: یکی دیگر از مزایای قابل توجه سرویس‌های مشابه ویرگول این است که مطالب نویسنده‌ها بازخوردهای بیشتر و سریع‌تری دریافت می‌کنند. یک بلاگر که در وبلاگ خودش چندان مورد توجه قرار نمی‌گرفته، حالا با نوشتن در ویرگول می‌بیند که خیلی راحت می‌تواند در کانون توجه قرار بگیرد و به آسانی چندین کامنت و چندین لایک کاسب بشود. این در حالی است که دریافت بازخورد در وبلاگ‌های شخصی به زحمت و زمان خیلی بیشتری احتیاج دارد.

آشنایی با بلاگرهای دیگر: از آن‌جا که پلتفرم‌هایی همچون ویرگول یا مدیوم ماهیتی اجتماعی دارند، این شانس برای نویسنده‌ها به وجود می‌آید که در یک محیط دور هم جمع بشوند و با یک‌دیگر آشنا شوند؛ شانسی که به دست آوردنش با سیستم‌های مدیریت محتوا چندان محتمل نیست یا اگر هم باشد، در حد و اندازه پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی نیست.

معایب پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی

مغایرت با پرسنال برندینگ: مهم‌ترین هدف نویسندگانی که در وبلاگ شخصی خود با هاست و دامنه اختصاصی به تولید محتوا می‌پردازند، تلاش برای پیش بردن پرسنال برندینگ خودشان است. حال این‌که نویسنده‌هایی که در پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی مشغول نوشتن هستند شانسی برای بولد کردن برند خودشان ندارند، چون تمام مطالب‌شان با برند همان پلتفرم منتشر و به اشتراک گذاشته می‌شوند. دست آخر، چیزی که بازدیدکننده‌ها به یاد می‌آورند این است که یک مطلب خوب را در ویرگول یا مدیوم خوانده‌اند، نه در وبلاگ شخصی فلان شخص.

عدم امکان مالکیت کامل محتوا: درست مثل هر توییتی که در توییتر منتشر می‌کنید، یا هر پستی که در فیسبوک به اشتراک می‌گذارید، تمام مطالبی هم که در پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی منتشر می‌نمایید تحت مالکیت صد در صد شما نیست. مالک اصلی نوشته‌های شما همان پلتفرمی است که مطلب را در آن منتشر کرده‌اید، حتی اگر در ظاهر این‌طور به نظر نرسد. این در صورتی است که وقتی مطالب خود را با دامنه و هاست شخصی خودتان عرضه می‌نمایید، مالکیت کامل آن مطالب کاملا در اختیار شماست و شما حق دارید هر زمان هر کاری که خواستید با این مطالب انجام دهید.

پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی

محدودیت‌های ظاهری: با این‌که سادگی رابط کاربری ویرگول یا مدیوم از جمله نقاط قوت آن‌ها هستند، اما از دید یک وبلاگ‌نویس که دوست دارد مطالبش را در ظاهر و قالب دلخواه خودش به مخاطب ارائه کند همین مزیت‌شان تبدیل به نقطه ضعف خواهد شد. یک نویسنده در وردپرس این امکان را دارد که در سایدبار و فوتر وبلاگش ویجت‌های مورد نظرش را بیافزاید، به وبلاگش برگه‌های مختلف اضافه کند، باکس خبرنامه و دنبال کردن او در شبکه‌های اجتماعی را در بخشی از وبلاگش بگنجاند و هزاران امکانات دیگر که وردپرس در اختیار کاربران خودش قرار داده است.

وبلاگ شخصی بهتر است یا پلتفرم وبلاگ‌نویسی اجتماعی؟

همه این موارد را نوشتم تا برسم به پاسخ همین سوال. به نظر من بستگی دارد این سوال را چه کسی بپرسد. اگر شما کسی هستید که دوست دارید هر از گاهی چند خطی بنویسید و از دریافت بازخورد دیگران لذت ببرید و وبلاگ‌نویسی را به صورت جدی دنبال نمی‌کنید، فکر می‌کنم محیطی مثل ویرگول برای شما ایده‌آل باشد. اما برای یک نویسنده یا بلاگر حرفه‌ای اوضاع فرق می‌کند.

وبلاگ‌نویس‌های حرفه‌ای نمی‌توانند در پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی نتایجی را به دست بیاورند که از طریق وبلاگ خودشان به دست خواهند آورد. با وجود این‌که ویرگول و مدیوم و… مزایای خودشان را دارند، اما هرگز نمی‌توانند با وبلاگ‌های واقعی با دامنه و هاست شخصی مقابله کنند. از آن‌جایی که هر کسی فارغ از این‌که نویسندگی بلد هست یا نه، این توانایی را دارد که در این پلتفرم‌ها اقدام به انتشار محتوا کنند، نتیجه می‌شود مجموعه‌ای ناموزون از نوشتارهای باکیفیت و بی‌کیفیت که زیر یک نام و برند به بازدیدکننده‌ها عرضه می‌شود. اما از سوی دیگر، وقتی یک بازدیدکننده وارد وبلاگ یک بلاگر حرفه‌ای می‌شود، انتظار دارد هر چه می‌خواند جذاب و گیرا باشد و این انتظارش نیز برآورده خواهد شد.

به همین خاطر است که می‌گویم برای یک بلاگر، وبلاگ باید هدف اول و اصلی باشد. هر چه می‌خواهید بنویسید، هر زمان که می‌خواهید بنویسید، پیش از هر گزینه دیگری، باید به سراغ وبلاگ خودتان بروید. باید تمام تلاش‌های خود را روی وبلاگ‌تان متمرکز کنید و سعی کنید آن را به جای دلخواه‌تان برسانید.

حال اگر دوست داشتید می‌توانید نوشته‌های خودتان را بعد از انتشار در وبلاگ‌تان، در پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی هم بازنشر کنید. می‌توانید مطلب خود را عینا کپی کنید و در انتها به وبلاگ خودتان لینک بدهید، یا این‌که کمی تغییرات در آن ایجاد کنید و یک مطلب جدید از نوشتار قبلی‌تان بسازید و آن را در پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی منتشر کنید. حتی می‌توانید هر چند وقت یک بار یکی از مطالبی که برای انتشار به صورت مهمان در وبلاگ‌های دیگر در نظر گرفته‌اید را در این نوع پلتفرم‌ها منتشر نمایید.

از این طریق می‌توانید از مزایای پلتفرم‌های وبلاگ‌نویسی اجتماعی به نفع وبلاگ و برند خودتان بهره‌مند شوید. اما هر چه که شد، وبلاگ خودتان را به امید چنین پلتفرم‌هایی از بین نبرید.