زندگی, کسب‌وکار

شکست را بپذیر؛ از پیروزی مغرور نشو

خاطرم نیست کجا اما یادم هست یک روز از کسی شنیدم که آدم باید قدرت از دست دادن داشته باشد. شکست خوردن و از دست دادن برای هر کسی بارها اتفاق می‌افتد، اما در این میان فقط کسانی در آینده موفق خواهند شد که از امروز قدرت پذیرش شکست را داشته باشند.

آن که به جای چانه زدن و غر زدن، شکست خودش را می‌فهمد، به خاطرش چیزی را از دست می‌دهد و در عوض سعی می‌کند از این شکست یاد بگیرد که چطور اشتباهات گذشته را تکرار نکند، این فرد نه تنها شخصیت کاملی دارد، بلکه قطعا به زودی پیروز خواهد شد و شکست امروز خودش را جبران خواهد کرد.

حال آن‌که همه چیز با پیروز شدن به اتمام نمی‌رسد. پیروزی هم آداب خودش را دارد. طرفی که پیروز می‌شود باید بداند که همیشه برنده نخواهد بود و روزی به هر حال شکست دوباره به سراغش خواهد آمد. این‌که در روز خوش چطور رفتار کنی مهم است. برنده‌ای که به بازنده‌ها فخر نمی‌فروشد، وقتی به بازنده‌ها پیوست می‌تواند به همراهی برنده‌ها امیدوار باشد.

خاصیت شکست و پیروزی در گذرا بودن‌شان است. پس غرور ورزیدن و یا غبطه خوردن به یک امر گذرا عقلا منطقی نیست.

قبول دارم که برای یک بازنده، قبول کردن باخت شاید کار ساده‌ای نباشد. اما هر زمان که بحث برد و باخت به میان می‌آید، قطعا رقابتی هم در کار است و هر بار که رقابتی در کار باشد یعنی یک طرف بهتر و طرف دیگر ضعیف‌تر عمل می‌کند. یک بازنده می‌تواند هر چقدر که دلش بخواهد خودش را سرزنش کند یا دیگران را مقصر بداند، اما واقعیت این است که با این رفتار به هیچ کجا نمی‌رسد. در عوض، بازنده‌ای که به نقاط ضعف خودش فکر کند و در جهت رفع آن‌ها بکوشد، پیروزی را برای خودش تضمین کرده است.

از سوی دیگر، طرف قوی‌تر یک رقابت که پیروز از میدان خارج شده است به سادگی در تله غرور خواهد افتاد. چه بسیار شرکت‌هایی که مغرور یک دوره کوتاه موفق شدند و بعد از چند مدت، با سقوطی سنگین مواجه شده‌اند. چه بسیار انسان‌های موفقی که در اوج غرور و تکبر، به نابودی کشیده شدند. یک برنده هرگز نباید فراموش کند که پیروزی در یک رقابت به معنی تضمین پیروزی در تمامی رقابت‌های زندگی نیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *