قناعت، بهانه‌ای است برای فرار از مسیر سخت پیشرفت

ما از کودکی با آموزش‌های معمول مختلفی بزرگ شدیم که برخی از آن‌ها کاملا درست و برخی دیگر اساسا غلط بوده‌اند. یکی از این آموزه‌های غلط قناعت کردن به آن معنی که در ذهن‌مان گنجانده شده است. قانون قناعت می‌گوید باید نسبت به آن‌چه داریم خوشنود باشیم و به خاطرش شاکر باشیم. حال آن‌که قناعتی که اکثر ما می‌شناسیم به معنی راضی شدن به موقعیت فعلی خود و تلاش نکردن برای موقعیتی بهتر است.

حالا بیا نگاهی بیاندازیم به این‌که چرا قناعت به همین مفهوم عمومی تا این حد فراگیر شده است. راضی بودن به موقعیت فعلی برای انسان‌های سطح متوسط یا حتی انسان‌های راکد، یک قانون بسیار شیرین و رضایت‌بخش است. کسی که تمایلی به بالاتر رفتن ندارد، دوست دارد خودش را با چنین تعاریفی سرگرم کند و دیگران را هم با همین گفته‌ها به کاهلی دعوت کند. از آن‌جایی هم که آدم‌های راکد یا قانع به حد متوسط تعدادشان خیلی بیشتر از انسان‌های پیشگام است، پس تعجبی ندارد اگر می‌بینیم قناعت با معنای تلاش نکردن و ساکن ماندن این چنین مشهور شده است.

من هیچ مشکلی با مفهوم اصلی قناعت که همان لذت بردن از داشته‌ها هست ندارم، اما مشکل از جایی شروع می‌شود که برخی‌ها فکر می‌کنند اگر بخواهند قانع باشند، باید فکر پیشرفت کردن را از سر خود بیرون نمایند. خیر! چنین چیزی صحت ندارد.

هیچ وقت به متوسط بودن راضی نشو.

استیو جابز

انسان متعالی هرگز به سکون رضایت نمی‌دهد. انسان متعالی هیچ وقت دوست ندارد در سطح متوسط باقی بماند. انسان متعالی بقای خود را در پیشرفت و توسعه می‌بیند و هر دم می‌کوشد که به مهارت‌ها، توانایی‌ها و اطلاعات خود بیافزاید تا بتواند خود را به سطح بالاتری برساند. این هیچ تضادی با قناعت ندارد. یک انسان متعالی همیشه از آن‌چه دارد خوشنود است و همزمان برای بهتر شدن نیز می‌کوشد و اگر در نتیجه تلاش‌هایش به موقعیت بهتری دست یافت، قدردان این پیروزی خواهد بود.

بنابراین، از این پس هر کجا شنیدی گفتند “تو همین حالا هم هر آن‌چه لازم است را در اختیار داری” پیش خودت تکرار کن که به خاطر موقعیتی که برایت فراهم شده است شاکر هستی، اما حداقل برای امتحان کردن خودت هم که شده باشد، تو باید برای بهتر شدن و بهتر بودن دست به کار شوی. به خودت یادآوری کن کسانی که سعی می‌کنند تو را از پیش رفتن در مسیر برتری دلسرد کنند، خودشان از پیشرفت فراری هستند و برای ساکت کردن وجدان خود سعی می‌کنند تو را هم به جمع خودشان اضافه کنند. پس بی‌توجه به آن‌ها، فقط به جلو قدم بردار.

2 دیدگاه برای “قناعت، بهانه‌ای است برای فرار از مسیر سخت پیشرفت”

  1. البته ارزش‌نما های دیگری هم در تربیت ما بوده. یک نمونه‌اش:
    فلانی رو می‌بینی؟ هر چی پدر و مادرش گفتند، اونم گفت چشم!
    خب این پدر و مادر وقتی بمیرند اون بابا دقیقا چه کار باید بکنه؟
    به همسایه ها بگه چشم؟
    سرکشی و نافرمانی رو هم یکی از عوامل لازم (و نه کافی) برای پیشرفت می‌دونم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *