صد روز وبلاگ‌نویسی پیاپی

این صدمین نوشتار پیاپی من است. من در صد روز گذشته هر روز یک نوشته آماده و منتشر کردم. چند ماه پیش که با چالش سی روز وبلاگ‌نویسی مواجه شدم از پذیرش این چالش شانه خالی کردم چون فکر می‌کردم این کار خیلی خیلی سخت است. برای خودم بهانه می‌آوردم که این کار باعث می‌شود کیفیت نوشته‌ها کاهش پیدا کند. اما از زمانی که تصمیمم را گرفتم صد روز می‌گذرد. صد روز است که وبلاگ‌نویسی را به طور روزانه انجام می‌دهم. حالا چیزی دارم که به خاطرش کری بخوانم. 🙂

امروز برای من یک روز خیلی خاص و ویژه به حساب می‌آید. دوست داشتم می‌توانستم این حس فوق‌العاده را به همه منتقل کنم. فکر کردم با یک کار جدید بتوانم چنین اقدامی را انجام بدهم. در نظر داشتم هم‌زمان با انتشار این مطلب از پوسته جدید وبلاگ هم که در حال طراحی و آماده‌سازی هست پرده‌برداری کنم. اما متاسفانه به دلایل متعدد این پوسته برای امروز آماده نشد. با این همه، این مژده را می‌دهم که در آینده نزدیک بالاخره رونمایی خواهد شد.

از پوسته وبلاگ که بگذریم، می‌خواهم کمی در مورد این دستاورد بنویسم. این‌که صد روز وبلاگ‌نویسی پیاپی چه حسی دارد و چطور می‌توان از پس آن برآمد. 

دوستی داشتم که می‌گفت “همیشه سعی کن راه سختی را طی کنی که اغلب افراد از پیمودنش دوری می‌کنند. مهم این است که آن راه را به نام خودت ثبت کنی.” اگر سوالت این است که صد روز وبلاگ‌نویسی روزانه چه حسی دارد، باید بگویم یک حس فوق‌العاده و هیجان‌انگیز. کسانی که در چالش سی روز وبلاگ‌نویسی شرکت کردند یا شرکت می‌کنند، نه تنها به خودشان ثابت می‌کنند که توانایی نوشتن روزانه را دارند، بلکه وقتی به عقب نگاه می‌کنند و تک تک آن سی نوشته را می‌بینند به خودشان افتخار می‌کنند.

چند وبلاگ‌نویس در وبلاگستان فارسی وجود دارند که برای سی روز هر روز یک نوشته جدید در وبلاگ‌شان منتشر کرده باشند؟ شاید صدها بلاگر. چند وبلاگ‌نویس در وبلاگستان فارسی وجود دارند که برای صد روز هر روز یک نوشته جدید در وبلاگ‌شان منتشر کرده باشند؟ شاید ده‌ها بلاگر.

مسلما وقتی احساس کنی که به خاطر پشتکارت به موفقیتی رسیدی که تعداد کمی از افراد به آن دست یافته‌اند، وقتی خودت را در یک گروه کم‌جمعیت از افرادی با موفقیت یکسان ببینی، خیلی بیشتر خوشحال و هیجان‌زده می‌شوی. حس شادی بعد از انتشار صدمین پست متوالی، چندین برابر حس موفقیت در چالش سی روز وبلاگ‌نویسی است.

اگر می‌خواهی بدانی چطور می‌توان به پله صدم وبلاگ‌نویسی روزانه رسید، باید اعتراف کنم که آن‌قدرها هم آسان نیست. البته من اساسا وبلاگ‌نویسی را کار سختی نمی‌دانم، چون اگر بلاگر به کارش علاقه داشته باشد از نوشتن لذت خواهد برد. ولی برای صد روز وبلاگ‌نویسی پیاپی باید این شور و علاقه خیلی زیاد باشد، آن‌قدر که خودت را راضی کنی حتما هر روز به فکر یک ایده جدید برای نوشتن باشی، حتما هر روز دست به کیبورد بشوی و حتما هر روز سعی کنی بهترین نوشته عمرت را تحویل مخاطبانت بدهی.

در پاسخ به این سوال که آیا به این روند ادامه خواهم داد یا نه، باید بگویم که سعیم را خواهم کرد که تا جایی که توانش را دارم این راه را ادامه بدهم. این‌که تا کی این روند ادامه پیدا خواهد کرد، اعتراف می‌کنم که خودم هم نمی‌دانم.

اما بد نیست همین‌جا یک چالش جدید را راه‌اندازی کنم. چالش صد روز وبلاگ‌نویسی. کسانی که از چالش سی روز وبلاگ‌نویسی خوش‌شان آمد و به دنبال یک چالش دشوارتر هستند را به این چالش دعوت می‌کنم. اصلا همه بلاگرها را به چالش صد روز وبلاگ‌نویسی دعوت می‌کنم. اگر کسی فکر می‌کند این کار غیرممکن است، کافی است به نود و نه پست قبلی من نگاهی بیاندازد. من ثابت کردم که این کار ممکن است. پس تو هم می‌توانی. دست به کار شو و اگر موفق شدی، حتما لینک صدمین نوشتار متوالی خودت را در بخش کامنت‌ها بگذار تا من و بقیه هم بدانیم که توانستی.

2 دیدگاه برای “صد روز وبلاگ‌نویسی پیاپی”

  1. بهراد عزیز
    به خاطر این پشتکار و اراده کم نظیر بهت تبریک میگم و امیدوارم همینطور با قدرت ادامه بدی.
    مطمئنا وبلاگ نویسی روزانه دستاوردهای بزرگی به همراه دارد و به نظر من بزرگتر از همه دستاوردها، لذت بی پایان نوشتن و انتشار هر پست هست.
    با آرزوی موفقیتهای بزرگتر برات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *