قوانین نوشتن اعداد و واحدهای اندازه‌گیری در داستان‌نویسی می‌تواند از دید هر سبک نوشتاری متفاوت باشد. با این حال اگر شما یک داستان‌نویس باشید، به سادگی می‌توانید در انواع و اقسام روش‌های نوشتن ارقام در داستان‌ها سردرگم شوید. من اغلب به نویسنده‌ها توصیه می‌کنم که از قوانین پیروی کنند، پس اگر یک رمان‌نویس نداند که کاراکتر بیست و پنج ساله‌اش در واقع باید ۲۵ ساله باشد یا این‌که ۲۵ سال از عمرش گذشته باشد، مثل این می‌ماند که یک آدم بدون آگاهی از معانی چراغ‌های راهنمایی بخواهد از وسط یک خیابان شلوغ عبور کند.

هر چه بیشتر در مورد شیوه‌های متنوع آوردن اعداد در داستان فکر کنید، گیج‌تر خواهید شد؛ این را به شما قول می‌دهم. اگر هم بخواهید زرنگی کنید و تا حد امکان از آوردن اعداد و ارقام در داستان خود بپرهیزید، آن وقت نتیجه کار شما تبدیل می‌شود به یک رمان عجیب و غریب و غیر طبیعی. پس به هر حال شما باید بدانید که نوشتن عددها در یک داستان چه قوانینی دارد.

۷ قانون برای نوشتن اعداد در هنگام داستان‌نویسی

در این مقاله چند مورد از قوانین معمول در مورد نحوه ارائه ارقام، ابعاد و اندازه‌ها در داستان‌نویسی را مرور می‌کنیم تا دفعه بعد که خواستید دست به قلم بشوید، در این رابطه دچار گمراهی نشوید. این نکات توسط اغلب نویسنده‌های مشهور دنیا رعایت شده‌اند و بر همین مبنا به اصولی منطقی و غیر قابل چشم‌پوشی تبدیل گردیده‌اند. توصیه می‌کنم این مقاله را ذخیره کنید تا بعدا اگر سوالی در این رابطه برای شما پیش آمد دوباره به آن مراجعه کنید.

۱- ثابت قدم باشید: پیش از همه، باید بدانید که ثبات از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. اگر در شیوه درج اعداد و ارقام در داستان خود پایداری داشته باشید، نتیجه خیلی بهتر خواهد بود. چه در قالب یک جمله باشد، چه یک پاراگراف و چه در کل قصه، اگر یک واحد اندازه‌گیری و یک شیوه ارائه رقم را انتخاب کردید بهتر است به همان واحد و روش پایبند بمانید. مثلا اگر در یک جمله نوشتید «ما هنوز ۳۰ کیلومتر تا مقصد فاصله داریم.» دیگر نباید در جای دیگری بنویسید «چرا باید دوباره نوزده مایل را برگردیم؟».

۲- بدانید چه زمانی به عدد بنویسید و چه زمانی به حروف: قانون اصلی این است که اعداد ۰ تا ۱۰۰ را می‌توانید به حروف بنویسید اما هر عدد بالاتر از ۱۰۰ را اگر با عدد بنویسید بهتر است. البته برخی از نویسنده‌ها هم هستند که ترجیح می‌دهند فقط اعداد ۰ تا ۱۰ را به حروف بنویسند و بقیه را با رقم ذکر کنند. بعضی دیگر از نویسنده‌ها هم فقط ارقامی را به حروف می‌نویسند که در یک یا دو کلمه خلاصه می‌شوند.

نوشتار مرتبط: نقش جهان‌سازی در داستان‌نویسی چیست و چه فرقی با صحنه‌پردازی دارد؟

حال اگر نویسنده باهوشی باشید حتما می‌دانید که این مقاله تا این‌جا به بیش از ۴۰۰ کلمه رسیده است. ولی چرا من خودم قوانین فوق را زیر پا گذاشتم و اعداد ۰ تا ۱۰۰ یا ۰ تا ۱۰ را به حروف ننوشتم؟ چرا بر خلاف نکته اول، ثابت قدم نبودم و برخی اوقات از اعداد و گاهی هم از حروف استفاده کردم؟ به دو دلیل: دلیل اول این‌که من مشغول داستان‌نویسی نیستم، بلکه دارم در مورد داستان‌نویسی مطلبی را به شما آموزش می‌دهم. اصول نگارش ارقام در آثار غیر داستانی به کلی متفاوت است. دلیل دوم هم این‌که می‌خواهم مطالعه کردن را برای شما تسهیل کنم. (خواهش می‌کنم!)

۳- به خوانایی متن وفادار بمانید: هدف نهایی شما به عنوان یک داستان‌نویس این است که قصه خود را طوری بنویسید که خواندن و دنبال کردنش برای مخاطب آسان باشد. این یعنی باید به منطق وفادار بمانید و اگر لازم دانستید قوانین را زیر پا بگذارید. اگرچه بالاتر با هم در مورد «قوانین» با هم گپ زدیم، ولی شما می‌توانید هر جا دوست داشتید این قوانین را کنار بگذارید و ارقام را همان‌طور که بهتر و ساده‌تر به نظر می‌رسند بنویسنید.

مثلا خواندن جمله «من به تو ۲۴.۵۸۰ تومان بدهکار هستم» خیلی راحت‌تر از خواندن «من به تو بیست و چهار هزار و پانصد و هشتاد تومان بدهکار هستم» است. یا در مثالی دیگر وقتی می‌خواهید آدرسی را از زبان یک کاراکتر بیان کنید، آسان‌تر است اگر به جای «خیابان ۲۱۳ام» بنویسید «خیابان دویست و سیزدهم.» حتی اگر قانون بگوید ۲۱۳ از ۱۰۰ بزرگ‌تر است پس باید با عدد نوشته شود.

۴- اعداد رند را به حروف بنویسید: به طور کلی، بهتر است اعداد رند را به حروف بنویسید، حتی اگر آن اعداد از ۱۰۰ بزرگ‌تر باشند. اگر اهل مطالعه رمان و کتاب داستان باشید، خودتان هم می‌دانید که «نود هزار» خیلی بهتر از «۹۰.۰۰۰» است چون خواندن متن را بسیار آسان‌تر می‌سازد و مخاطب مجبور نیست چشم خودش را خسته کند و روی رقم تمرکز نماید.

نوشتار مرتبط: چرا نوشتن داستان کوتاه از شما یک نویسنده خوب می‌سازد؟

البته از سوی دیگر عددهای بزرگ‌تر از ۱۰۰ که رند نیستند حتما باید به عدد نوشته شود چون هیچ کس دوست ندارد به جای دیدن عدد «۹۲.۴۳۹» وقت بگذارد و عبارت «نود و دو هزار و چهارصد و سی و نه» را مطالعه کند. با این حال فراموش نکنید که در این گونه ارقام، حتما عددها را از سمت راست به طور سه رقم سه رقم با یک نقطه جدا کنید تا خواندن عدد آسان‌تر شود. مسلما خواندن عدد «۹۲.۴۳۹» خیلی راحت‌تر از «۹۲۴۳۹» است.

۵- اعداد اعشاری را همیشه به رقم بنویسید: اعدادی که در آن‌ها اعشار دیده می‌شوند مسلما خبر از این می‌دهند که دقت اهمیت دارد. پس حتی اگر یک عدد اعشاری کوچک‌تر از ده بود، باز هم باید آن را به رقم بنویسید (مثلا ۰.۸ سانتی‌متر یا ۶.۴ درصد).

۶- برای اعداد خیلی بزرگ طبق قوانین بالا پیش بروید: وقتی نوبت به اعداد خیلی خیلی بزرگ می‌رسد، باز هم می‌توانید طبق دستورالعمل‌های بالا اقدام کنید. می‌توانید اعداد میلیونی یا میلیاردی رند را به حروف بنویسید (مثلا چهل و پنج میلیون سال پیش…) اما برای رقم‌هایی که رند نیستند یا اعشار دارند از عدد استفاده کنید (مثلا ۸.۲ میلیارد سال بعد یا ۸.۲۲۴.۱۲۱.۰۸۳ سال بعد…).

۷- اعداد کسری را در صورت امکان به حروف بنویسید: اعداد کسری ساده را که می‌توان به راحتی نوشت و خواند، می‌توانید به حروف بنویسید (او همیشه در قهوه‌اش یک سوم قاشق غذاخوری شکر می‌ریخت…). گرچه اعداد کسری پیچیده را می‌توانید به عدد بنویسید، اما به هر حال بعید می‌دانم در حین داستان‌نویسی آن‌چنان به این نوع اعداد احتیاج پیدا کنید.

پایان‌نوشت

همه قوانین بالا به طور معمول در بین اکثر نویسنده‌ها متداول است، اما این را هم بد نیست بدانید که برخی از ناشران اصول متفاوتی را در خصوص اعداد و ارقام دنبال می‌کنند. اگر از یک دوست ویراستار در این زمینه کمک بخواهید بهتر می‌تواند به شما راهنمایی برساند، اما در هر حال خیلی کم پیش می‌آید که ویراستار یا ناشری خلاف قوانین فوق اقدام کند. اگر موارد ذکر شده در این مقاله را رعایت کنید، ویراستار آینده کتاب داستانی‌تان از شما بسیار متشکر خواهد شد چون کارش را خیلی آسان‌تر کرده‌اید و مهم‌تر این‌که پروسه انتشار کتاب‌تان هم خیلی سریع‌تر و آسان‌تر خواهد شد.

برچسب گذاری شده در:

,