ترفندهایی متمایز در راستای ارتقاء مهارت نویسندگی

به عنوان کسی که دارید این صفحه را می‌خوانید، تصور می‌کنم احتمالا شما یکی از آن نویسنده‌هایی هستید که دوست دارید در نوشتن ماهرتر شوید. ممکن است برخی از شما به طور حرفه‌ای نویسندگی را دنبال کنید، ممکن است مستقیما دنبال نویسندگی نباشید اما کارتان به نوعی به نویسندگی ربط داشته باشد. در هر صورت اگر با محتوای نوشتاری سر و کار دارید، حتما دنبال افزایش توانایی‌های خود در تبدیل افکار به نوشتار هستید.

خوب، قبل از هر چیز باید بگویم که به جای درستی مراجعه کرده‌اید. من در این مقاله می‌خواهم چند ترفند جالب را به شما یاد بدهم که از شما نویسنده‌های بهتری می‌سازند. قبل از این‌که خمیازه بکشید، بهتر است یادآوری کنم که ترفندهای موجود در این مقاله با آن ترفند و نکات متداول و تکراری که در مقالات مشابه می‌خوانید یا از دیگران می‌شنوید فرق می‌کنند.

۸ ترفند جالب برای تبدیل شدن به یک نویسنده بهتر

نمی‌خواهم به شما بگویم که بیشتر مطالعه کنید، دایره لغات‌تان را گسترش دهید، در دوره‌های آموزشی شرکت کنید یا مواردی از این قبیل که احتمالا قبلا شنیده‌اید یا حتی در وبلاگ خودم خوانده‌اید. من می‌خواهم شما را با ترفندهایی در رابطه با نویسندگی آشنا کنم که خودم به کار بردم و واقعا نتیجه گرفتم. برویم کمی مطالب به درد بخور بخوانیم و یاد بگیریم.

نوشتار مرتبط: ۹ نویسنده مشهور و عادت‌های جالب‌شان برای نوشتن

۱- از روی آثار بی‌نقص رونویسی کنید: رونویسی را که یادتان هست؟ در دوران ابتدایی به ما می‌گفتند باید از روی درس‌های‌مان رونویسی کنیم تا بهتر یاد بگیریم. آن رونویسی‌ها واقعا به دردمان می‌خورد اما مشکل این است که بعد از دوره ابتدایی کلا رونویسی را فراموش کردیم.

همین حالا یک کتاب از نویسنده‌ای که کارش را می‌پسندید بردارید، یا یک مقاله از یک نویسنده مشهور را پیدا کنید، یا اگر کارتان کپی رایتینگ است یک نمونه موفق از کپی رایتینگ را بیابید و بعد از روی آن رونویسی کنید. بله، واقعا رونویسی کنید. یعنی آن کتاب یا مقاله را بگذارید یک طرف میز، یک کاغذ سفید هم بگذارید سوی دیگر میز و با خودکار به صورت دستی دقیقا همان چه که داخل آن کتاب یا مقاله نوشته شده است را بنویسید.

کامپیوتر و ماشین تایپ و اسمارت فون و تبلت و هر وسیله دیجیتالی دیگر را کنار بگذارید و با دستان خودتان رونویسی کنید. رونویسی با دست سبب می‌شود هر آن‌چه که می‌نویسید در ذهن‌تان ماندگار گردد و بهتر یاد بگیرید.

نکته مهم این‌جاست که نباید به یک بار رونویسی اکتفا کنید. روزها و ساعت‌ها برای این کار وقت بگذارید و بارها و بارها به رونویسی از آن بخش از کتاب یا مقاله بپردازید. باید آن‌قدر تکرار کنید تا یک روز وقتی دوباره دست به کار می‌شوید تا رونویسی کنید خودتان متن را از حفظ بنویسید.

در نتیجه این تکرار و تمرین و به خاطر سپردن، سبک نوشتن شما دقیقا شبیه به سبک نوشتن همان نویسنده محبوب می‌شود. دفعه بعدی که تصمیم می‌گیرید خودتان مطلبی بنویسید، محتوایی خلق می‌کنید که خودتان هم باورتان نمی‌شود.

۲- هر آن‌چه به خاطر دارید را بنویسید: در تمرینی مشابه با تمرین قبلی، یک بخش از یک کتاب یا مقاله که واقعا خوش‌تان آمده را به خاطر بیاورید. تمرکز کنید و بکوشید تا کوچک‌ترین جزئیات را به خودتان یادآوری کنید. بعد شروع کنید به نوشتن هر آن‌چه که از نوشته اصلی به یادتان مانده است. وقتی کارتان تمام شد، نوشته خودتان را با نوشته اصلی مقایسه کنید. آن‌قدر این کار را تکرار کنید تا نوشته خودتان با نوشته اصلی مو نزند. این تمرین سبب می‌شود تا حافظه نوشتاری و همین‌طور سبک نوشتن خود را تقویت کنید.

۳- از کاغذهای زشت و چروک استفاده کنید: بعضی‌ها وقتی می‌خواهند نوشتن را تمرین کنند، زیباترین دفترها و مرغوب‌ترین کاغذها را برای نوشتن انتخاب می‌کنند. یک چنین کاغذهایی آدم را مجبور می‌کنند به خودش گیر بدهد تا حتما بی‌نقص بنویسند. اما در عوض اگر روی کاغذهای زشت و چروک و بیخودی بنویسید، مغزتان را برنامه‌ریزی می‌کنید که فقط بنویسید بی آن‌که نگران بی‌نقص بودن نوشته خود باشید. این‌گونه حداقل متنی نوشته‌اید که بعدا آن را بهبود ببخشید.

۴- از اپ‌های ویرایش متن ساده کمک بگیرید: هر وقت تصمیم گرفتید برای نوشتن از لپ‌تاپ استفاده کنید، به جای رفتن به سراغ اپ‌های ویرایش متن پیشرفته مثل Microsoft Word یا Google Docs یا Apple Pages، از اپ‌های ویرایش متن ساده کمک بگیرید. اپ‌های ساده‌ای مثل  Notepad در ویدنوز یا TextEdit در مک، حواس شما را با جزئیات اضافی پرت نمی‌کنند. می‌توانید با خیال راحت و با حواسی جمع‌تر به نوشتن بپردازید. وقتی نوشتن تمام شد همیشه این امکان را دارید که متن را به یک ادیتور پیشرفته‌تر منتقل کنید و تغییرات لازم را انجام دهید.

۵- فکر کنید شب امتحان است: یادتان هست وقتی امتحان داشتیم معمولا شب امتحان بیشتر و بهتر درس می‌خواندیم؟ چون می‌ترسیدیم فردا سر جلسه امتحان کار را خراب کنیم. ما آدم‌ها عادت داریم از روی ترس بهتر کار کنیم. پس خوب است اگر برای نوشتن هم یک حس شب امتحانی ایجاد کنیم. وقتی مشغول نوشتن مقاله یا متنی می‌شوید، پیش خودتان فکر کنید که حتما باید تا فردا نوشته را آماده کنید و آن را برای همه با صدای بلند بخوانید و اگر خوب ننویسید یا نوشتن را تا آن موقع به پایان نرسانید خیلی بد می‌شود. با این تفکر دیگر بیش از حد در هنگام نوشتن به خودتان گیر نمی‌دهید و هر آن‌چه به ذهن‌تان می‌آید را روی کاغذ می‌آورید.

نوشتار مرتبط: ۱۲ تکنیک برای غلبه بر حس اضطراب در هنگام نوشتن

۶- برای تعداد کلمات متن محدودیت بگذارید: اگر از آن دسته از نویسنده‌هایی هستید که برای نوشتن یک متن کوتاه کلی وقت می‌گذارید یا این‌که عادت دارید بیش از حد به جزئیات بپردازید، این تمرین به شما کمک می‌کند که هم سرعت نوشتن خود را افزایش بدهید و هم بخش‌های اضافی را از نوشتار خود دور نگه دارید. برای شروع، هر روز یک نوشته با محدودیت ۱۵۰ کلمه بنویسید. موضوع نوشته اصلا مهم نیست، فقط سعی کنید کل مطلب را در ۱۵۰ کلمه به پایان برسانید.

۷- وبلاگ‌نویس شوید: دوست دارید با ترس خود از قضاوت شدن مقابله کنید؟ یک وبلاگ برای خودتان درست کنید و وبلاگ‌نویس شوید. وبلاگ‌نویس‌ها خیلی راحت‌تر از نویسنده‌ها ترس از قضاوت شدن را دور می‌ریزند، چون هر مقاله‌ای را که می‌نویسند به صورت عمومی منتشر می‌کنند و در اختیار همه می‌گذارند. با این‌که با وبلاگ‌نویسی خودشان را در معرض نقد شدن توسط همه قرار می‌دهند، ولی بعد از مدتی دیگر از این نمی‌ترسند که دیگران در مورد نوشته‌های‌شان نظر بدهند بلکه حتی از این اظهار نظرها استقبال هم می‌کنند.

نوشتار مرتبط: آیا وبلاگ‌نویسی و نویسندگی هر دو مهارتی یکسان هستند؟

۸- قبول کنید که اولین پیش‌نویس به درد نخور است: پشت همه آن نوشته‌ها و کتاب‌های بی‌نظیری که در دنیا وجود دارند، همیشه یک اولین پیش‌نویس وجود داشته که به هیچ دردی نمی‌خورده است. اگر همین حالا اولین پیش‌نویس خود در رابطه با موضوعی را نوشته‌اید و دارید آن را با یک مطلب منتشر شده مقایسه می‌کنید، دارید مرتکب اشتباه بزرگی می‌شوید. نوشتن هم مثل نقاشی مراحلی دارد. همه نقاشی‌ها اول از یک طرح ساده و ابتدایی پدید آمده‌اند.

نوشتار مرتبط: اولین پیش‌نویس یک نوشتار، به هیچ دردی نمی‌خورد

پس باور داشته باشید که اولین پیش‌نویس هر نوشتاری به هیچ دردی نمی‌خورد. درست مثل یک مجسمه‌ساز که اول از یک تکه سنگ شروع به کار می‌کند و آن‌قدر به آن چکش می‌زند تا یک مجسمه زیبا از دل سنگ بیرون بکشد، شما هم باید آن‌قدر با اولین پیش‌نویس نوشته خود کلنجار بروید تا همان متنی بشود که می‌خواهید.

پایان‌نوشت

لازم نیست حتما ارنست همینگوی یا ویرجینیا وولف باشید تا خودتان را نویسنده بدانید. کمی اعتماد به نفس هم بد نیست. به کارتان ایمان داشته باشید و به اشتباه کردن ادامه بدهید تا این‌که بالاخره نوشته‌های خود را به بی‌نظیر بودن نزدیک کنید و همیشه به یاد داشته باشید که هیچ نویسنده‌ای نمی‌تواند کمال‌گرا باشد و هیچ کمال‌گرایی نیز نخواهد توانست نویسنده بشود.

دیدگاه خود را بنویسید:

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد.