مجموعه قوانین نانوشته توییتر

یادم می‌آید آن زمان که در مرحوم اپلستان وبلاگ‌نویسی می‌کردم، به لطف یکی از همکاران برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ بود که با توییتر آشنا شدم و اولین اکانت خودم را در آن پلتفرم میکروبلاگینگ ایجاد کردم. از آن زمان تا کنون من بارها و به دلایل مختلف اکانت‌های خودم را پاک کردم ولی دوباره به توییتر برگشتم. در حال حاضر نیز با اکانتی که از سال ۲۰۱۶ آن را ساخته‌ام در آن پلتفرم مشغول به اشتراک گذاری محتوا هستم. بنابراین طبیعی است که در میان بحث با دوستانی که با فضای توییتر آشنایی ندارند، مدام از من سوال‌های مختلفی در همین رابطه پرسیده شود چون به هر حال در طول این سال‌ها تجربیات جالبی را کسب کرده‌ام.

حالا اگر امروز تو هم به هر دلیلی (و به هر طریقی) تمایل داری که با توییتر آشنا شوی و در آن به اشتراک گذاری محتوا بپردازی یا مخاطبان آن پلتفرم را به سمت وبلاگت هدایت کنی، اول از همه پیشنهاد می‌کنم که این نوشتار از نیما شفیع‌زاده را بخوانی که مفصل در این مورد توضیح داده است. بعد از مطالعه آن مطلب، یک سری قوانین نانوشته هم در توییتر وجود دارند که باید از قبل با آن‌ها آشنا بشوی تا اهالی آن را بهتر بشناسی. پس یادت نرود که حتما این لیست را از نظر بگذرانی.

حواست به فاصله بین تعداد دنبال کننده‌ها و دنبال شونده‌ها باشد

حساب کاربری تو در توییتر دو مشخصه اصلی دارد. یکی تعداد دنبال کننده‌ها یا همان فالوئرها و دیگری تعداد دنبال شونده‌ها یا همان فالویینگ‌ها. تو می‌توانی هر تعداد کاربری که دلت می‌خواهد را فالو کنی، ولی همیشه این را به خاطر بسپار که اگر می‌خواهی در توییتر معتبر و قابل اعتماد به نظر برسی، بهتر است که تعداد کسانی که دنبال می‌کنی فاصله نسبتا زیادی با تعداد کسانی که تو را دنبال می‌کنند داشته باشد. البته این فاصله بسته به میزان فالوئرهایت می‌تواند متغیر باشد، ولی پیشنهاد می‌کنم سعی کنی که همیشه تعداد فالویینگ‌هایت بین ۵۰ تا ۱۰۰ نفر کمتر از فالوئرهایت بماند.

کیلویی فالو و آنفالو نکن

یکی از تکنیک‌های برخی از کاربران این است که اول تا جایی که می‌توانند افراد مختلف را فالو می‌کنند، بعد از مدتی برخی از همان افرادی که فالو شده‌اند متقابلا همان فرد را فالو می‌کنند (یا به اصطلاح فالوبک می‌کنند)، سپس همان کاربر بعد از گرفتن فالوئرهای جدید به این شیوه، اقدام به آنفالو کردن تمام آن افراد می‌کند. این کار شاید در ابتدا حیله جالبی به نظر برسد و فکر کنی که به همین راحتی می‌توانی برای خودت در توییتر به این شکل اعتبار به دست بیاوری، ولی مسلما باقی کاربران توییتر نیز به خوبی با این حیله آشنا هستند و دیری نمی‌گذرد که متوجه می‌شوند تو از این حقه استفاده می‌کنی. آن وقت است که با معرفی تو به یک‌دیگر، سعی می‌کنند در دام تو گیر نیافتند و تو را فالو نکنند و تو دیگر هرگز نمی‌توانی آن اعتباری که به دنبالش هستی را به دست بیاوری.

در بیوگرافی خودت به سوابق کاری‌ات اشاره کن

در توییتر هم مثل هر شبکه اجتماعی مطرح دیگری، این فرصت را داری که در قالب چند کلمه خودت را در قسمت بیوگرافی (یا همان بیو) معرفی کنی. بسیاری از کاربران معمولا در این قسمت به نوشتن شعر یا چیزهای بی‌ربط می‌پردازند، ولی تو اگر می‌خواهی معتبر به نظر برسی، بهتر است در آن به سوابق کاری خودت اشاره کنی. مثلا اگر وبلاگ‌نویس هستی، نام وبلاگ‌هایی که قبلا در آن‌ها فعالیت می‌کردی را ذکر کن یا اگر آزادکار هستی، نام شرکت‌هایی که در گذشته با آن‌ها همکاری می‌کردی را بنویس.

مثل یک انسان توییت کن، نه یک ربات

اگر قصد داری از توییتر به عنوان ابزاری برای دیجیتال مارکتینگ استفاده کنی، بهتر است این را بدانی که اگر توییت‌هایت بیش از حد کاری یا صرفا با هدف بازاریابی باشند، راه به جایی نمی‌بری. اگر برای خودت یک اکانت شخصی در توییتر درست کرده‌ای، باید در میان توییت‌های کاری و حرفه‌ای، توییت‌های شخصی و خودمانی هم منتشر کنی تا دیگران بدانند واقعا با یک کاربر طرف هستند نه یک ربات. در هر حال، تو باید سعی کنی به آن‌ها دلیلی بدهی تا تو را دنبال کنند.

اکانتت هر چه قدیمی‌تر باشد بهتر است

توییتر تاریخ ساخت هر اکانت را به تمام کاربران توییتر نشان می‌دهد. در میان کاربران توییتر، کسانی که تاریخ ساختن اکانت‌شان قدیمی‌تر است جایگاه بهتری دارند. پس یادت باشد که اگر امروز یک اکانت در توییتر ساختی، بهتر است بعدا هرگز آن را دیلیت نکنی. به هر حال یک اکانت متولد شده در سال ۲۰۲۰، وضعیت خیلی بهتری نسبت به یک اکانت متولد شده در سال ۲۰۲۲ دارد. اگر روزی دلت خواست اکانت خودت را پاک کنی، می‌توانی در عوض بدون دیلیت کردن اکانت برای مدتی از توییتر دوری کنی تا اگر بعدا دلت خواست به توییتر برگردی، اکانتت از بین نرود و تو مجبور نشوی یک اکانت جدید بسازی.

هیچ وقت به هیچ کس توهین نکن

اگر واقعا دوست داری به عنوان یک کاربر حرفه‌ای در توییتر شناخته بشوی، باید بکوشی تا همواره از توهین کردن بپرهیزی. مسلما بعد از چند روز فعالیت در توییتر خودت متوجه خواهی شد که توهین و فحاشی موضوعی پرتکرار در این پلتفرم شناخته می‌شود. خیلی از اکانت‌ها هستند که با هویت پنهان به راحتی به دیگران توهین می‌کنند. اما تو هیچ وقت نباید جواب این توهین‌ها را بدهی و خودت نیز نباید مستقیما به کسی بد و بیراه بگویی. اگر از دست کسی عصبانی شدی یا کاربری تو را ناراحت کرد، بهترین کار این است که اکانت او را بلاک کنی تا دیگر او نتواند مزاحمت بشود.

در توییتر هیچ چیزی خصوصی نیست

یکی از امکانات توییتر این است که می‌توانی به دیگران پیام خصوصی بدهی (البته اگر طرف مقابل در تنظیمات اکانتش چنین اجازه‌ای را داده باشد). همیشه یادت باشد که اگرچه پیام‌های خصوصی در توییتر که به نام Direct Message شناخته می‌شوند، فقط به خود همان شخص نشان داده می‌شوند و به صورت عمومی در توییتر منتشر نمی‌گردند، ولی همواره این امکان وجود دارد که طرف مقابل تو از پیام‌های خصوصی اسکرین شات بگیرد و آن را در توییتر به اشتراک بگذارد. پس از توهین کردن در پیام‌های خصوصی هم به شدت دوری کن، چون در غیر این صورت در عرض چند ثانیه آبرویی در توییتر برایت باقی نمی‌ماند.

اسکرین شات گرفتن از توییت‌ها امری معمول است

یادت نرود که هیچ وقت توییت توهین آمیز یا مشکل‌سازی نکنی به این خیال که هر وقت برایت مشکل پیش آمد توییت را پاک می‌کنی. برخی از کاربران توییتر شکارچیان خیلی خوبی هستند و توییت‌هایی که تصور می‌کنند در آینده توسط صاحب توییت دیلیت می‌شوند را اسکرین شات می‌گیرند تا بعدا به آن استناد کنند. پس حواست به اسکرین شات باشد و در ذهنت بسپار که توییتی که منتشر شد احتمالا دیگر هیچ وقت نابود نخواهد شد، حتی اگر تو آن توییت را دیلیت کنی. آری، توییتر است دیگر.

کیلویی ریتوییت نکن

ریتوییت کردن یعنی بازنشر توییت یک نفر دیگر برای فالوئرهای خودت. ریتوییت کردن اساسا در فرهنگ توییتر عمل مثبتی قلمداد می‌شود، ولی اگر از حد بگذرد، یک نوع مزاحمت به حساب می‌آید. به عنوان مثال، اگر در مدت کوتاهی بیشتر از ۱۰ توییت را پشت سر هم ریتوییت کنی، احتمال این‌که فالوئرهای خودت را با آن همه ریتوییت اذیت کنی خیلی زیاد است. اگر چنین کردی و دیدی که از میزان فالوئرهایت کم شده است نباید تعجب کنی.

هیچ کپی رایتی در توییتر وجود ندارد

اگر یک زمانی یک توییت جالب منتشر کردی و کمی بعد متوجه شدی چند تا از اکانت‌های پرفالوئر بدون اشاره به تو همان توییت را به نام خودشان کپی کرده و منتشر کردند، اصلا تعجب نکن. در توییتر توییت‌ها کپی رایت ندارند. همیشه این امکان وجود دارد که توییت تو کپی شود و حتی بیشتر از توییت اصلی مورد توجه قرار بگیرد. ضمنا اگر اعتراض هم بکنی معمولا به جایی نمی‌رسی. پس خودت را ناراحت نکن.

هر توییتی را ریتوییت نکن

در بین کاربران توییتر این موضوع تقریبا جا افتاده است که اگر کسی توییتی را ریتوییت کند به معنی تایید یا موافقت با آن توییت نیست. حتی خیلی‌ها در بیوی خود به این موضوع اشاره می‌کنند که اگر توییتی از یک کاربر را ریتوییت کردند به این معنی نیست که با آن توییت یا نظر صاحب آن توییت موافق هستند. ولی با این وجود، تو همیشه باید در انتخاب توییت‌هایی که می‌خواهی ریتوییت کنی وسواس به خرج بدهی. با ریتوییت کردن یک توییت نامناسب یا نامرتبط، ذهنیت دیگر کاربران نسبت به تو ممکن است تغییر کند.

فعال باش و فعال بمان

هر وقت خواستی توییتر را مجسم کنی، آن را مثل محیطی تصور کن که در آن همه دارند بلند بلند با خودشان حرف می‌زنند و در عین حال هر از گاهی به حرف‌های دیگران هم گوش می‌دهند (می‌دانم، کاملا دیوانه کننده است). در این محیط، کسی که ساکت باشد جایی ندارد. اگر می‌خواهی در توییتر دیده یا شنیده بشوی باید حداقل روزی پنج تا ده توییت منتشر کنی (و این کمترین میزان فعالیت معقول است). سعی کن توییت‌هایت را در زمان‌های مختلف روز پخش کنی. مثلا دو تا توییت را صبح منتشر کن، دو توییت ظهر و مابقی نیز به همین ترتیب. در این صورت، مدت فعالیت تو در توییتر بیشتر به نظر می‌رسد.

با فالوئرهایت تعامل داشته باش

همان‌طور که خودت انتظار داری دیگران توییت‌های تو را ببینند و لایک و ریتوییت کنند، فالوئرهایت نیز دقیقا همین انتظار را از تو دارند. بنابراین نمی‌توان توییتر را مثل تلگرام یک اتوبان یک طرفه در نظر گرفت. تو باید برای فالوئرهایت وقت بگذاری و روزی چند ده توییت را بخوانی و با کاربران دیگر تعامل فعال داشته باشی تا کم کم بین فالوئرهایت پذیرفته شده و شناخته بشوی.

سعی کن توییت‌هایت موضوعات محدودی داشته باشند

همان‌طور که در ابتدای این مطلب ذکر کردم، توییتر یک پلتفرم میکروبلاگینگ است. این یعنی توییتر را هم مثل یک وبلاگ می‌توان در نظر گرفت و هر توییتی که در اکانتت منتشر می‌کنی حکم یک نوشتار جدید را دارد. برای آن‌که در رابطه با یک یا چند موضوع خاص در توییتر شناخته بشوی، بهتر است موضوع توییت‌های خودت را به همان چند موضوع محدود کنی و بیشتر در همان موارد به انتشار توییت بپردازی. مثلا خود من اغلب یا در مورد اخبار تکنولوژی توییت می‌کنم و یا در مورد وبلاگم، البته قطعا در مورد منچستر یونایتد هم توییت می‌نویسم.

کسب اعتبار در توییتر زمان می‌برد

اگر فکر کردی در توییتر در مدت کوتاهی می‌توانی چند ده هزار فالوئر به دست بیاوری اشتباه کردی (مگر این‌که آدم خیلی معروفی باشی یا یک سری شرایط دیگر داشته باشی). به شهرت و اعتبار رسیدن در توییتر نیاز به زمان و تلاش فراوانی دارد. اگر می‌بینی کسی هزار نفر فالوئر به دست آورده است بهتر است بدانی که برای جذب کردن تک تک آن‌ها زحمات زیادی کشیده است. پس صبور باش و با انتشار توییت‌های باکیفیت و مرتبط و تعامل برقرار کردن با دیگران، به مرور خودت را به دیگران اثبات کن.

جایی برای هشتگ باران وجود ندارد

در توییتر بین کاربران مرسوم نیست که برای یک توییت بیش از دو سه هشتگ استفاده بشود. اگرچه هشتگ‌های پرتعداد در بین کاربران اینستاگرام معمول است، ولی توییتری‌ها زیاد از این کار خوش‌شان نمی‌آید. بنابراین اگر از اینستاگرام خواستی به توییتر بیایی باید روی این عادت خودت کار کنی و به نهایتا سه هشتگ در هر توییت بسنده کنی.

حتما قضاوت می‌شوی

فضای توییتر پر است از قضاوت کردن و قضاوت شدن. حتی کم سر و صداترین کاربران توییتر هم بالاخره روزی مورد قضاوت دیگر کاربران قرار می‌گیرند. اگر روزی اشتباها یا عمدا توییت بحث برانگیزی منتشر کردی و مورد قضاوت دیگران قرار گرفتی، یادت باشد که با عجله اقدام نکنی. بهترین کار در چنین شرایطی سکوت کردن است چون هر چه بگویی فقط شرایط را برای خودت سخت‌تر می‌کنی. اگر می‌خواهی دیگران تو را بر اساس توییت‌هایت قضاوت نکنند یا دست کم اگر می‌خواهی مورد قضاوت‌های جدی و شدید قرار نگیری، بهترین راه‌کار این است که خودت هم دیگران را قضاوت نکنی.

هشتگ‌های مرجع را بشناس

یک سری هشتگ در توییتر فارسی وجود دارند که می‌توان آن‌ها را هشتگ‌های مرجع نامید. یعنی اگر کاربری بخواهد در رابطه با یک موضوع خاص توییتی منتشر کند و آن توییت هشتگ مرجعی هم داشته باشد، حتما باید از آن هشتگ استفاده کند. مثلا اگر دنبال استخدام کردن یا استخدام شدن می‌گردی باید در توییت خودت از هشتگ کاربازار یا بازارکار استفاده کنی. اگر می‌خواهی از دیگر کاربران بخواهی توییت تو را ریوتییت کنند باید از هشتگ ریتوییت استفاده کنی. یا اگر می‌خواهی در مورد ریتوییتی که کردی نظری بدهی، باید از هشتگ رتق (مخفف ریتوییت قبل) استفاده کنی. تعداد این نوع هشتگ‌ها زیاد است و خودت به مرور با آن‌ها آشنا خواهی شد.

فرهنگستان توییتر

آن‌چه تا اینجا خواندی مواردی بود که در این چند سال در فرهنگ توییتر به آن‌ها پی بردم. گفتنی است که در آینده این لیست به روز رسانی خواهد شد و موارد جدیدی به آن اضافه می‌شود.

دیدگاه خود را بنویسید:

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد.