استفاده از نام کاربری به عنوان برند شخصی

در دنیای اینترنت، تو از هر سرویس یا پلتفرمی که بخواهی استفاده کنی، باید یک نام کاربری نیز برای خودت معین کنی. این نام کاربری مانند همان اسم تو در دنیای واقعی عمل می‌کند. اگر بخواهی کسی را به صفحه اختصاصی خودت در هر سرویس یا شبکه اجتماعی هدایت کنی، باید این نام کاربری را با او به اشتراک بگذاری. پس نام کاربری یا همان یوزرنیم بخشی جدایی ناپذیر از زندگی آنلاین همه ما به شمار می‌رود.

حال این سوال مطرح می‌شود که آیا می‌توان از نام کاربری به عنوان یک برند شخصی استفاده کرد؟ پاسخ این سوال مثبت است، البته به شرطی که یک سری نکات را مورد توجه قرار بدهی.

اولین نکته این است که نام کاربری تو در تمامی سرویس‌ها باید یکسان و واحد باشد. همان‌طور که تو در دنیای واقعی فقط یک اسم عمومی داری (البته به اسم خصوصی که فقط برخی‌ها تو را به آن نام صدا می‌زنند کاری ندارم)، در اینترنت هم باید سعی کنی نام کاربری یکسانی را در تمامی پلتفرم‌های مورد استفاده خود به ثبت برسانی. بخش سخت ماجرا پیدا کردن یک نام کاربری واحد در میان تمامی سرویس‌های اینترنتی است. از آن‌جا که بسیاری از نام‌های کاربری قبلا توسط کاربران دیگر تصاحب شده‌اند، تو باید در این مرحله خیلی تحقیق کنی تا به یک گزینه مشترک و ممکن دست پیدا کنی.

نکته دوم این است که نام کاربری منتخب تو نباید پیچیده یا بیش از حد طولانی باشد. یادت نرود که هدف نهایی این است که مخاطب بتواند به سادگی نام کاربری تو را به ذهن بسپارد. بنابراین نباید بیش از اندازه از اعداد یا حروف تکراری یا ترکیب‌های عجیب و غریب استفاده کنی. باید تلاش کنی تا نام نهایی تا حد ممکن یک نام منطقی، ساده و به یاد ماندنی باشد.

اگر واقعا می‌خواهی از این فرصت به نفع خودت استفاده کنی و یوزرنیم خودت در سرویس‌های مختلف را به یک برند شخصی واحد تبدیل کنی، توصیه می‌کنم در انتخاب آن به اندازه کافی وقت و حوصله به خرج بدهی. عجله نکردن نکته دیگری است که باید به آن توجه کنی. انتخاب کردن یک اسم با چنین مشخصاتی کار راحتی نیست که بتوانی در مدت چند دقیقه یا چند ساعت از پسش بر بیایی. حداقل چند روز باید روی این موضوع تحقیق کنی تا به بهترین نتیجه ممکن دست یابی.

به عنوان نمونه، می‌توانی از نام واقعی خودت شروع کنی. مسلما و به احتمال خیلی زیاد، نام تو در بسیاری از سرویس‌ها و شبکه‌های اجتماعی قبلا توسط کاربر دیگری مورد استفاده قرار گرفته است، پس نمی‌توانی صرفا نام خودت را روی همه پلتفرم‌ها برای خودت تصاحب کنی (مگر این‌که خیلی خیلی خوش شانس باشی). اما این فرصت را داری تا از نام و نام خانوادگی‌ات یک ترکیب بسازی. مثلا می‌توانی اول نام خود را به نام خانوداگی‌ات بچسبانی و از آن یک ترکیب تازه درست کنی. مثلا فرض می‌کنیم اسم تو “فرزاد مهرابی” است (این اسم بدون هیچ پیش‌زمینه‌ای به ذهنم رسید و شخصا چنین فردی با این نام را نمی‌شناسم). اگر اسم تو چنین باشد، پس نام کاربری تو هم می‌تواند fmehrabi بشود. یا برعکس می‌توانی اولین حرف نام خانوادگی‌ات را به اسمت اضافه کنی و ترکیب farzadm را بسازی.

اگر این ترکیب‌ها هم به اندازه کافی غیر تکراری نبود و متوجه شدی که اشخاص دیگری قبلا این یوزرنیم‌ها را برای خودشان برداشته‌اند، می‌توانی از اعداد کمک بگیری. مثلا می‌توانی دو رقم آخر سال تولد خودت به شمسی یا میلادی را به ترکیب‌های بالا اضافه کنی. بنابراین اگر فرض کنیم تو در سال ۱۹۹۸ به دنیا آمده‌ای، می‌توانی به ترکیب‌های fmehrabi98 یا farzadm98 برسی. از تکرار کردن حروف یا نوشتن اسم خودت به شکل‌های عجیب و غریب باید پرهیز کنی چون این کارها نام کاربری را پیچیده‌تر می‌کنند و نمی‌توان آن‌ها را به سادگی به خاطر سپرد. به عنوان مثال نباید به جای farzad از faaarzaaad استفاده کنی.

با کمی کلنجار رفتن با این اصول می‌توانی دست آخر به یک نام کاربری منحصر به فرد برسی که تقریبا در اکثر سرویس‌ها و شبکه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های اینترنتی آزاد باشد. وقتی به نتیجه رسیدی، پیشنهادم این است که یک دامنه هم با همان نام کاربری برای خودت بخری تا اگر خواستی یک وبلاگ شخصی درست کنی، آدرس وبلاگت هم با نام کاربری‌ات همخوانی داشته باشد.

در نهایت، اگر از تو پرسیدند که آیا در اینترنت حضور فعالی داری یا نه، می‌توانی مثل من به آن‌ها بگویی «فقط کافی است behradj92 را در اینترنت جست‌وجو کنید.» نام کاربری تو تبدیل به امضای تو در اینترنت می‌شود. یادت باشد که تا جایی که می‌توانی این نام کاربری منحصر به فرد و خاص را با همه به اشتراک بگذاری و از این فرصت فوق‌العاده به بهترین شکل ممکن بهره‌مند شوی.

دیدگاه خود را بنویسید:

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد.